Ondanks twijfel en controverse zegt GGF dat aankoop The Pirate Bay doorgaat

De acquisitie van The Pirate Bay door de Global Gaming Factory (GGF) begint de vormen van een soap aan te nemen. GGF’s directeur Hans Pandeya schetste een mooie toekomst voor GGF en TPB en richt zich op een legale toekomst voor TPB waarbij downloaden op abonneebasis gebeurt en geen inbreuk wordt gemaakt op auteursrecht. Veel mensen zagen wel wat in het plan van Pandeya, waaronder Groksters oud-directeur Wayne Rosso, die samen ging werken met GGF.

Eergisteren echter, meldde TorrentFreak dat Rosso de samenwerking heeft beëindigd omdat hij het gevoel had dat Pandeya niet oprecht was en hij sterke twijfels had bij het vermogen van het Zweedse bedrijf om de benodigde fondsen voor de aankoop van TPB te werven. Volgens Rosso hebben hij en zijn team nooit de betaling ontvangen waar ze recht op hadden en had Pandeya zich meerdere malen niet aan zijn woord gehouden. “Ik denk niet dat er met GGF’s huidige plan, of beter het gebrek aan een plan, geld opgehaald gaat worden,” vertelde Rosso aan TorrentFreak.

Pandeya ontkent echter dat er iets aan de hand is. Alles gaat volgens plan en de deal wordt op 27 augustus gesloten, zegt de directeur van GGF. In antwoord op de muiterij van Rosso zei Pandeya dat “… Wayne slechts één van onze adviseurs is”. Zijn reactie op de beschuldiging dat hij Rosso niet heeft betaald was dat GGF altijd degene betaald met wie ze zaken doet en dat Rosso misschien een beetje te ongeduldig was.

“The Pirate Bay is terug,” zegt Pandeya. “We kijken uit naar een succesvolle afronding van de aankoop van The Pirate Bay, één van top honderd best bezochte sites van de wereld en naar zijn toetreding tot de beurs”.

Filmindustrie versus The Pirate Bay, deel twee

De site en de tracker van The Pirate Bay (TPB) zijn nog steeds actief, ondanks de nederlaag van TPB in de rechtszaal. Er zijn nog steeds dagelijks 20 miljoen mensen actief aan het downloaden via de tracker van The Pirate Bay. Zolang de zaak in beroep is –en dat kan nog lang duren- zal TPB daar geen verandering in brengen.

Toen na de uitspraak bleek dat hun intellectueel eigendom nog steeds op grote schaal was te downloaden, stapte een aantal platenmaatschappijen daarom nogmaals naar de rechter met het verzoek om de drie oprichters van TPB boetes op te leggen voor elke dag dat hun content beschikbaar is via TPB. Daarnaast riepen ze de rechter op om TPB’s ISP, Black Internet AB, te verbieden om nog langer haar diensten aan te bieden aan TPB.

De filmindustrie heeft inmiddels een vergelijkbare stap gezet. De eisers noemen ongeveer honderd films en televisieseries die te downloaden zijn via TPB’s tracker, waaronder de hitseries Lost, 24, Grey’s Anatomy en The Simpsons. De advocaat van studio’s stelde dat: “We gedwongen zijn naar de rechter te stappen om te eisen dat ze stoppen deze ongeveer honderd films en televisieprogramma’s te verspreiden.”

The Pirate Bay moet Nederlandse gebruikers weren

Dit is de uitslag van het kort geding van BREIN tegen de Pirate Bay. De voorzieningenrechter  heeft de Pirate Bay opgedragen om de website, servers, tracker en databases ontoegankelijk te maken voor Nederlandse gebruikers zolang er sprake is van auteursrechtinbreuken.

Wanneer de eigenaren zich niet houden aan het oordeel, verbeuren zij een dwangsom van 30.000 euro per dag tot een maximum van 3 miljoen euro persoon. Verder werd de verdediging veroordeeld tot het betalen van de proceskosten ad. 42.762,00 euro.

Het is onduidelijk wat er gebeurt als de drie eigenaren (Sunde, Neij en Svartholm) geen gehoor geven aan het vonnis. De drie waren niet komen opdagen ter zitting en zij ontkennen ook de eigenaren van de site te zijn.

Ook de beoogde koper van de Pirate Bay, GGFX, was gedaagd. De rechter heeft zich jegens GGFX echter nog van een oordeel onthouden, omdat niet duidelijk is of GGFX nu wel of niet de eigenaar gaat worden van de Pirate Bay. De advocaten van GGFX (die wel aanwezig waren ter zitting) hadden aangegeven dat de overname nog moest worden goedgekeurd door de aandeelhouders.

AP beschermt nieuws met DRM

Persagentschap Associated Press (AP) is een watermerk aan het ontwikkelen om bij te houden wie hun content gebruikt. Daarmee kan AP aangeven hoe de content, of het nou om nieuwsberichten, foto’s of video’s gaat, gebruikt mag worden. Bovendien houdt het watermerk bij op wat voor manier de content gebruikt wordt.

Het beveiligen van de content heeft niet tot doel om gebruik te verminderen maar om meer geld te verdienen aan het gebruik en hergebruik van het nieuws. Sites die AP nieuws willen gebruiken, ook al is het maar een headline met een link, moeten een licentie-overeenkomst sluiten. "Als iemand een miljardenbusiness kan bouwen met trefwoorden, dan kunnen wij ook honderden miljoenen verdienen met headlines", zegt de directeur van AP, Tom Curley, in de New York Times.

Op wie AP het gebruik van nieuws wil gaan verhalen is nu nog onduidelijk. De uitspraak van Curly wijst er op dat zoekmachines en content-aggregatoren onder de maatregel vallen. Een andere woordvoerder stelt dat de maatregel gericht is op sites “die op grote schaal AP-content kopiëren”.

Nigeriaanse muziekindustrie dreigt met hongerstaking om piraterij tegen te gaan

Schending van auteursrechten is niet het eerste wat in je opkomt als je aan Afrika denkt. Onterecht, zo blijkt. Nigeria, een land dat kampt met veel problemen ondanks de rijkdom in natuurlijk bronnen zoals olie, heeft Afrika’s grootste markt voor ilegale CD’s. Ongeveer 40% van de lokaal geproduceerde muziek en 80% van de internationale muziek wordt verkocht op illegaal geproduceerde CD’s.

De Nigeriaanse Muziekindustriecoalitie noemt het de hoogste tijd voor actie, omdat de artiesten “allemaal sterven in stilte”. Wanhopig vanwege hun vooruitzichten probeert een aantal Nigeriaanse artiesten en vertegenwoordigers uit de muziekindustrie de aandacht van de president te vestigen op dit probleem. Daarbij stellen ze maatregelen voor die grenzen aan het extreme.

De coalitie heeft alle uitzendplatforms opgeroepen tot een muziekloze dag. Nog radicaler, heeft ze aangegeven een “grootschalige hongerstaking te organiseren om duidelijk te maken dat deze situatie niet acceptabel is”.

Britse ISP houdt op piraten direct af te sluiten

De onder contentproviders zo gewilde maatregel om vermeende piraten toegang tot het internet te ontzeggen, valt in het algemeen niet goed bij rechters en bestuurders. Het wordt een te zware straf gevonden om mensen af te sluiten van een infrastructuur die een vitale rol speelt in een levendige democratie.  

ISPs zijn in de regel ook niet enthousiast over het opleggen van bepaald gedrag aan hun klanten. Dat kost abonnees. In het Noord-Engelse Hull was wel een ISP, Karoo, die tot voor kort klanten zonder pardon toegang tot internet ontzegde bij vermeende piraterij. Wie weer een actieve verbinding wilde, moest bij Karoo  aangesloten wilde worden op internet, moest een document tekenen waarin beloofd werd niet meer illegaal te downloaden.

De ISP kon dit doen omdat ze een lokaal monopolie had. Ontevreden klanten hadden geen alternatief. Een uitzending van de BBC over deze praktijk van Karoo leidde tot verontwaardiging. Karoo kondigde daarop aan het beleid te veranderen en stuurt nu eerst drie schriftelijke waarschuwingen. Woordvoerder Nick Thompson: “Het is duidelijk dat we meer hebben gedaan dan auteursrechthouders, de media en de klanten verwachtten. Dus hebben we onze richtlijnen gewijzigd zodat ze meer in overeenstemming zijn met de industriestandaard."

Belgische onderzoeksrechter pakt verdeler auteursrechtgelden aan

Na een onderzoek van drie jaar heeft de Brusselse rechtbank vernietigende conclusies getrokken over de grootste auteursvereniging van België, Sabam. De beschuldigingen zijn niet gering. De rechter verwijt Sabam de rechten niet goed te verdelen, een slechte interne organisatie te hebben en het eigen functioneren niet voldoen controleert. Bovendien stelt het parket, na grondige beschouwing van de geldstromen, dat Sabam de gelden die het int niet op de goede manier uitkeert aan de rechthebbenden. Aanzienlijke bedragen zouden onterecht bij Sabam op de eigen rekening zijn blijven staan. Auteurs zouden daardoor een deel van de gelden waar ze recht op hebben, zijn misgelopen.

De lijsten van werken van auteurs bleken in sommige gevallen niet volledig te zijn waardoor die auteurs niet hebben gekregen waar ze recht op hadden. Ook zouden in de jaarrekening misleidend zijn geweest door kosten verkeerd te hebben voorgesteld.

Zowel Sabam als een vijftal oud-toplui worden voor het gerecht gedaagd op beschuldiging van valsheid in geschrifte en misbruik van vertrouwen.
 

Nieuw Zeelandse politica bedenkt plan om rechthebbenden te compenseren

Clare Curran, de woordvoerder Communicatie en Informatie Technologie van de Nieuw Zeelandse Labour Party, heeft in deze post  op het blog van de Labour Party een aantal ideeën op papier gezet over het opzetten van een eerlijk auteursrechtsysteem in een digitale omgeving.

Curran neemt een impasse waar tussen ISP’s, rechthebbenden en gebruikers. Om daaruit te geraken en een oplossing aan te dragen die recht doet aan de belangen van alledrie de partijen, “Is het tijd om een aantal ideeën te lanceren om vooruit te komen in de bescherming van auteursrecht in een digital tijdperk,” schrijft ze. De grote uitdaging is om “de rechten en inkomsten te beschermen van de producenten van de content in plaats van het in goede banen leiden van toegang tot content of het straffen van hen die zich illegaal toegang verschaffen tot content.” In dat ligt noemt Curran de recente revisie van de Nieuw Zeelandse Auteurswet “bijziend” en “faalt deze rekening te houden met de bredere issues”.

Curran stelt voor om na te denken over een toeslag op internetabonnementen om rechthebbenden te vergoeden. Een onafhankelijke organisatie zou moeten toezien op de distributie van de opbrengsten en zich daarbij vooral richten op content uit Nieuw Zeeland.

Dit idee, hoe waardevol het ook is als bijdrage aan het auteursrechtdebat, heeft een aantal tekortkomingen. Ten eerste gebruiken veel mensen hun internetabonnement niet om muziek te luisteren of films te kijken. Het terugverdienen van kosten door iedereen een te laten betalen omdat het lastig is om hen die zouden moeten betalen aan te wijzen is helemaal niet in het publieke belang. Nieuwe businessmodellen die onbeperkt toegang tot content bieden aan abonnees hebben aangetoond goed te werken. Die richten zich op mensen die graag toegang tot content willen en laten de rest met rust. Gebruikers betalen en niet-gebruikers niet.

Ten tweede is het idee om zich vooral te richten op bescherming van binnenlandse content een protectionistische maatregel die volledig misplaatst is in een markt die zo internationaal opereert als de entertainmentmarkt.

Kazaa herrijst als betaalde downloaddienst

Wie herinnert zich Kazaa niet? Als element uit de roemrucht geschiedenis van illegale downloadsites werd Kazaa erg bekend bij file-sharers net na de eerste golf van p2p netwerken. Het verhaal kwam tot een abrupt einde toen de rechter het bedrijf beval om te voorkomen dat gebruikers het auteursrecht zouden schenden.

Het merk Kazaa wordt nu verbonden aan een nieuwe betaalde downloaddienst die ongelimiteerde downloads aanbiedt uit een verzameling songs van de grote platenmaatschappijen. Voor een bedrag van ongeveer $20 per maand (de dienst werkt vooralsnog alleen in de Verenigde Staten), hebben gebruikers toegang tot een database die, bij opening, al meer dan één miljoen nummers bevat.

Dit is het derde geval van een bedrijf dat de sterke merken van illegale downloadsites te gelde wil maken. Eerst Napster en vorige week kondigde GGF aand  de Pirate Bay over te nemen (en op het rechte pad te zetten).

Verslag kort geding BREIN versus The Pirate Bay

Zojuist heeft het kort geding tussen BREIN en de Pirate Bay plaatsgevonden.

Zoals verwacht waren de beheerders van de Pirate Bay niet aanwezig. De advocaten van GGF (die voornemens zijn de Pirate Bay over te nemen) waren wel aanwezig.

Als eerste boog de rechter zich over de vraag of er wel een uitspraak gedaan kan worden als de beheerders van de Pirate Bay niet conform de regels gedagvaard zijn. De dagvaarding kon niet worden afgeleverd bij de beheerders van de Pirate Bay omdat hun woon- of verblijfplaats niet bekend is. Om deze reden dagvaardde BREIN de beheerders ook via Twitter en Facebook. BREIN liet tijdens de zitting bewijs zien dat de beheerders deze informatie wél hebben gezien. Zo accepteerde een van de beheerders een vriendverzoek van BREIN op Facebook. Toen duidelijk werd dat het om BREIN ging, heeft de beheerder snel BREIN ‘gedefriend’. De rechter zal zich over dit punt uitspreken bij de uitspraak.

Vervolgens werd de zaak inhoudelijk behandeld. BREIN betoogde dat de Pirate Bay een belangrijk aandeel heeft in het illegaal file-sharen in Nederland en dat daarom een verbod op doorgifte van de site (een blokkade) noodzakelijk is. BREIN gaf aan dat een specifieke Nederlandse blokkade noodzakelijk is,  daar een Europees verbod niet mogelijk is en het afwachten van de procedures in Zweden te tijdrovend is.

Ook de technische mogelijkheden voor een blokkade kwamen aan de orde. In dit kader werd de Lotto Ladbrokes zaak aangehaald.

Ten slotte werd gesproken over de verhouding tussen GGF en de Pirate Bay. GGF stelde dat zij momenteel nog niet de eigenaar is van de Pirate Bay, maar voornemens is de site over te nemen om er een legale dienst van te maken. BREIN gaf aan dat het betwijfelt of GGF wel een legaal businessmodel kan ontwikkelen.

De voorzieningenrechter doet uitspraak op 30 juli.

BREIN wil dat rechter The Pirate Bay uit de lucht haalt

Vandaag heeft Brein de voorzieningenrechter gevraagd een verbod op te leggen aan ThePirateBay in Nederland. Niet alleen de huidige drie eigenaren zijn daarbij gedagvaard: ook de toekomstige eigenaar moet op het matje komen.

Ondanks de veroordeling van de huidige eigenaren, die in Zweden zijn veroordeeld voor medeplichtigheid aan grootschalige inbreuk op auteursrecht, is de site nog steeds in de lucht. BREIN directeur Tim Kuik: “De Nederlandse rechter heeft herhaaldelijk bevestigd dat het onrechtmatig is om met een website of webdienst structureel gebruik te maken van de beschikbaarheid van ongeautoriseerde content. The Pirate Bay gaat voor meer dan 85 procent over illegale content en dat is ook waar haar klanten de site voor gebruiken.”

De toekomstige eigenaar, de eveneens Zweedse Global Gaming Factory (GGF), is ook gedagvaard, ondanks de aankondiging dat het The Pirate Bay op een manier wil laten opereren die in overeenstemming is met auteursrecht. Dat is een voorzorgsmaatregel. "Wij zijn fervent voorstander van legale exploitatie op het internet en dus verheugd over het aangekondigde voornemen van GGF", zegt Kuik. Maar hij benadrukt dat er nog veel onduidelijkheid is rond de overname. GGF heeft de intentie wel uitgesproken om The Pirate Bay op een legale manier te laten distribueren, maar er is nog weinig bekent over het hoe en wat. Daarom wil BREIN de rechter bij voorbaat laten uitspreken dat The Pirate Bay moet stoppen tot ze voorkomen dat ze structureel illegaal toegang geven aan beschermde content.

Britse jeugd enthousiaster over streaming music

Ongeveer een maand geleden werd in Groot Brittannië een belangrijk beleidsrapport gepublicerd over auteursrecht in een digitale omgeving: Digital Britain. Dit rapport zet de houding van de Britse regering uiteen ten opzichte van illegaal file-sharen en stelt maatregelen voor om het tegen te gaan. Hoewel deze maatregel waarschijnlijk pas in 2010 merkbaar effect zullen hebben, lijkt het tij al te keren. Dat blijkt uit een recente enquete.

Het onderzoek, waaraan meer dan 1000 Britse muziekliefhebbers van tussen de 14 en 64 jaar oud deelnamen, werd uitgevoerd door The Leading Question, een onderzoeksbureau gespecialiseerd in consumentengedrag met betrekking tot digitale media. De resultaten laten zien dat mensen minder geneigd zijn tot file-sharing. Het totaal aan mensen dat regelmatig (dat betekent meer dan eens per maand) illegaal downloadt, daalde van 22% in december 2007 tot 17% in januari 2009. Relatief gezien is dat een daling van bijna een kwart. De grootste daling vond plaats in de groep van 14-18 jarigen. In december 2007 zei 42% regelmatig te downloaden. In januari 2009 gaf maar 26% dat aan.

Streaming is het meest populaire alternatief. Meer dan 65% van de Britse tieners streamt minstens eens per maand muziek van het internet. Het onderzoek laat ook niet dat het relatieve volume van illegaal gedownloade nummers gehalveerd is sinds het laatste onderzoek. In december 2007 was de verhouding tussen illegaal gedownloade en legaal verkregen tracks nog 4:1. Iets meer dan een jaar later heeft het gat zich gedicht tot 2:1.

Dit betekent niet dat de dagen van piraterij geteld zijn, waarschuwt Paul Brindley, CEO van Music Ally, dat een bijdrage leverde aan het onderzoek. “File sharing is een moving target. Dat moeten de branche en de overheid zich goed realiseren. Er vindt nu al een verschuiving plaats naar andere manieren van gratis toegang tot muziek. Sommige van die manieren zijn op basis van licenties, sommige niet en sommige zijn een beetje van allebei. Jongeren vinden diensten zoals YouTube veel gemakkelijker dan file-sharing om nieuwe muziek te checken. Maar zelfs YouTube kan een bron voor piraterij zijn als mensen YouTubefilmpjes rippen en ze omzetten in gratis MP3 downloads.”

De doelen die in Digital Britain gesteld zijn, om piraterij met 70% terig te dringen, kan moeilijk te behalen zijn met de maatregelen die worden voorgesteld. Sterker nog, de beste manier om de piraten aan te pakken is door nieuwe businessmodellen te ontwikkelen om muziek te distribueren “die makkelijker en leuker zijn om te gebruiken, of het nu gaat om een model om een dienst op basis van ongelimiteerde streaming toegang zoals Spotify of een dienst zoals onlangs aangekondigd door Virgin die zowel limietloos downloaden als streamen wil gaan aanbieden” zegt de directeur van The Leading Question, Tim Walker.
 

Het tij keert voor file-sharing in Zweden

Het illegaal downloaden is de afgelopen paar maanden fors verminderd. Er zijn twee factoren die voor een groot deel bijdragen aan de donkere dagen voor file-sharers. Ten eerste zijn de oprichters van ’s werelds grootste tracker, The Pirate Bay, onlangs veroordeeld voor het grootschalig inbreuk maken op auteursrecht. Ten tweede heeft het Zweedse parlement onlangs een wet aangenomen om illegaal file-sharen tegen te gaan. Volgend op deze twee gebeurtenissen daalde het gebruik van torrentsites met 40 procent. Zelfs een forse stijging in het gebruik van anonieme proxies kon daar niet voor compenseren.

Deze trend valt samen met een aankondiging van de IFPI dat de verkoop van muziek in Zweden op CD en legale downloadsites is gestegen in de eerste helft van dit jaar. Uiteraard juicht de IFPI deze omslag toe.

Een woordvoerder van de IFPI zegt in een reactie tevreden te zijn met de nieuwe wet die aangeeft dat illegaal downloaden ontoelaatbaar is. Dat opent de markt voor legale alternatieven.

Tenenbaum kan zich niet op fair use beroepen, aldus RIAA

In de ophanden zijnde zaak tegen vermeende P2P-piraat Joel Tenenbaum probeert de RIAA de poten onder de strategie van de verdediging weg te zagen. Twee weken voor de start van de rechtszaak, die 27 juli begint, heeft de RIAA de rechter gevraagd voor een tussentijdse uitspraak dat Tenenbaums vermeende file-sharing geen niet onder “fair use” valt. Deze claim is het voornaamste argument van de verdediging, aangezien het overduidelijk is dat file-sharing heeft plaatsgevonden.

Tenenbaum en zijn verdedigingsteam hebben nooit onder stoelen of banken gestoken dat ze bestanden deelden. Daarom betoogt de verdediging dat file-sharing in dit geval toegestaan is onder het fair use beginsel in de Amerikaanse auteurswet. Deze wet geeft vier factoren aan die helpen bepalen of gebruik onder fair use valt. Daarnaast staat de wet ook toe dat andere factoren worden meegewogen. Om van deze clausule gebruik te maken heeft Tenenbaum een lijst met aanvullende factoren opgestelt waarvan hij vindt dat ze meespelen.

De platenmaatschappijen vinden Tenenbaums lijst belachelijk, aldus een artikel op Ars Technica:

“In zijn recente uiteenzetting over fair use, heeft de beklaagde uitgelegd dat zijn fair use-verdediging mede afhangt van factoren zoals hoeveel muziek hij later aanschafte, of hij zijn downloads besprak met vrienden, of hij een heel album downloadde of slechts één nummer daarvan, of hij voordeel haalde uit de distributie, zijn kennis (bijvoorbeeld of hij wist dat het illegaal was), de mate waarin hij zich vereenzelvigde met het nummer, of een nummer “uitdrukt” wie hij is en of het gebruik van P2P ten goede komt aan “obscure” nummers.

De RIAA  betoogt dat er geen sprake is van fair use:

“Er bestaat geen denkbare set van feiten waaronder het illegaal kopiëren en distribueren van beklaagde als fair use bestempeld kan worden, en elke rechtbank die een uitspraak heeft gedaan over vrijwel identieke zaken heeft elk beroep op fair use door inbreukmakers als de beklaagde afgewezen.”

Als de platenmaatschappijen er in slagen om de rechter ervan te overtuigen dat fair use niet van toepassing is, zijn de kansen op een goede afloop voor Tenenbaum wel erg klein.

Uitgevers dringen aan op wettelijk toezicht nieuwsverspreiding

Een internationale groep uitgevers vreest het einde van de onafhankelijke journalistiek. Voor deze trend houden ze sites zoals blogs en linkverzamelaars verantwoordelijk die gratis online nieuws verspreiden door bijvoorbeeld te linken naar hoogwaardige content.

Om deze ontwikkeling een halt toe te roepen hebben deze uitgevers de “Hamburg Declaratie” ondertekend. Daarin roepen ze overheden op tot wettelijke steun voor een door de branche ontwikkelde manier om content te beschermen.

Dit protocol, ACAP (Automated Content Acces Protocol) geheten, stelt contentproviders in staat om grenzen aan te geven voor het gebruik van hun content. Zo kunnen ACAP gebruikers derde partijen verbieden bestanden in andere formats op te slaan, te vertalen om meer dan een toegelaten maximum aantal woorden over te nemen.
De organisatie achter ACAP wil steun van de Europese Commissie en andere overheden in het standpunt dat zoekmachines ACAP moeten erkennen en de wensen van de contentproviders moet respecteren.

ACAP wordt internationaal al langer gebruikt door een aantal grote contentproviders zoals de Motion Picture Association, persbureaus Reuters en AP, uitgevers Reed Elsevier, Sanoma, Wolters Kluwer en de Nederlandse Uitgeversbond. Tot de lijst behoren ook een behoorlijk aantal Nederlandse  dagbladen, waaronder het Parool en het Algemeen Dagblad.

Reding wil markt voor digitale content in Europa herzien

Afgelopen week heeft eurocommissaris Reding (Information Society) aangekondigd dat ze de markt voor digitale content de komende 5 jaar grondig wil herzien. Met name het licentiebeleid moet op de schop. Reding deed haar uitspraken tijdens een seminar van de Lissabon denktank.

Reding wil dat het voor consumenten eenvoudiger en prettiger wordt om digitale content af te nemen. Het huidige regelgevende kader en de houding van de entertainmentindustrie als het om innovatie van businessmodellen gaat, maakt het voor consumenten te ingewikkeld om digitale content legaal af te nemen. Met name voor de ‘born digital’ generatie, waarvan zo’n 60% illegaal download, is het beperkte legale alternatief niet toereikend.

Reding wil het versnipperde licentiebeleid voor auteursrecht als eerste aanpakken. Het regionaal georiënteerde licentiebeleid is volgens Reding niet langer van deze tijd. Door het licentiebeleid op Europees niveau gelijk te trekken worden consumenten niet langer beperkt (momenteel zijn consumenten afhankelijk van voor hun land bedongen licenties) en kunnen contentaanbieders profiteren van schaalvoordelen. Topman Steve Jobs van Apple gaf enkele maanden geleden al aan dat hij graag zou zien dat er één Europese licentie zou komen.

Naast het licentiebeleid wil Reding ook haast maken met het digitaliseren van boeken, wil ze nieuwe betaalmodellen voor mobiele toepassingen stimuleren (m-commerce) en dringt zij er op aan dat lidstaten snel overschakelen op digitale televisie.

Naar verwachting wil Reding een tweede termijn als eurocommissaris voor Information Society.

Spaanse rechter: P2P sites zijn in beginsel niet illegaal

Pogingen om illegale file-sharing tegen te gaan door torrentsites op last van de rechter uit de lucht te laten halen, hebben in Spanje tot nog toe weinig opgeleverd. Spaanse rechters oordelen gewoonlijk dat sites die alleen maar linken naar inbreukmakende content niet illegaal zijn, zolang die sites maar geen winstdoel hebben met het leveren van hun diensten.

Onlangs, in een zaak die was ingediend om een file-sharing site tot stoppen te dwingen, oordeelde de rechter dat: “P2P netwerken, sec beschouwd niet meer dan het overdragen van gegevens tussen internetgebruikers, schenden in beginsel geen rechten die beschermd worden door het auteursrecht.” Het hof zei verder dat een bestand uploaden naar Emule geen reproductie inhoudt.

Het Spaanse auteursrecht vereist een duidelijk aan te wijzen medium dat gebruikt wordt voor de distributie, een website bijvoorbeeld. Omdat voor P2P geen specifieke website nodig is, is er geen sprake van zo’n medium.

Hoewel de rechter niet uit kon sluiten dat er openbare distributie heeft plaatsgevonden, is het moeilijk te bewijzen. Sharing kan immers met maar één gebruiker hebben plaatsgevonden.
 

Mininova vonnis uitgesteld naar 26 augustus

De rechtbank te Utrecht heeft laten weten het vonnis in de zaak BREIN / Mininova uit te stellen van 15 juli tot 26 augustus. Dit in verband met de vakantietijd.

Nederlandse hostingprovider moet klantgegevens afstaan, oordeelt Oostenrijkse rechter

De in Nederland gevestigde hostingprovider Euroaccess is voor de tweede keer in zijn bestaan veroordeelt tot het vrijgeven van identiteitsgegevens van klanten die een torrentsite beheren. Een rechter in Oostenrijk heeft Euroaccess bevolen de gegevens van de beheerders van torrentsite Kino.to kenbaar te maken aan de benadeelden. Daarnaast draait Euroaccess op voor de proceskosten, die meer dan 11.000 Euro bedragen. Een jaar geleden verloor Euroaccess een vergelijkbare rechtzaak tegen Brein en moest toen 17.000 Euro aan proceskosten vergoeden, naast het bevel gegevens over de beheerders vrij te geven. De rechtbank in Oostenrijk heeft Euroaccess bovendien bevolen een dwangsom van maximaal 100.000 Euro te betalen als ze opnieuw een torrentsite zal hosten.

Hadopi 2.0 gaat naar de Franse Senaat

Onlangs werd het voorstel voor de wet-Hadopi, die het opsporen en straffen van illegale file-sharers makkelijker moet maken, gedeeltelijk ongrondwettelijk verklaard door de Franse Constitutionele Raad, het hoogste hof in Frankrijk. De Franse regering heeft de wet herzien en een aanvullend wetsvoorstel ingediend om het eerder afgekeurde straffende gedeelte van de wet te vervangen.

Het Ministerie van Cultuur en Communicatie streeft naar een snelle promulgatie zodat er op korte termijn actie ondernomen kan worden tegen illegale file-sharers. De nieuwe wet, “Hadopi 2.0” zal de wet-Hadopi aanvullen zodat die haar mandaat om overtreders te straffen herkrijgt. De Franse senaat behandelt het wetsvoorstel op 8 juli.

Hadopi, het nieuw opgerichte agentschap dat toeziet op legale distributie van content in een online omgeving, mag, volgens het wetsvoorstel, inbreuken op de auteurswet opsporen, overtreders waarschuwen en de franse justitie toestaan om versimpelde procedures te gebruiken zodat ze snel een uitspraak kan doen. Eén van de voorgestelde straffen is om file-sharers tijdelijk van het internet af te sluiten.
 

Jammie Thomas in hoger beroep tegen boete van 2 miljoen

Vorige maand werd Jammie Thomas-Rasset veroordeeld tot het betalen van een boete van bijna 2 mijoen dollar voor het zonder toestemming delen van 24 auteursrechtelijk beschermde werken. Thomas gaat nu in hoger beroep.

Na het vonnis heeft de RIAA haar wederom benaderd voor een schikking. Volgens de advocaten van de RIAA is Thomas echter niet geïnteresseerd in een schikking. Ze heeft aangegeven nooit schuld te zullen te erkennen en zal de muziekindustrie geen stuiver betalen.

Tot op heden heeft de houding van Thomas haar weinig opgeleverd: van een schikking van 5000 dollar is ze nu uitgekomen op een boete van 1,9 miljoen dollar. Thomas kan echter onder de boete uitkomen door zichzelf failliet te laten verklaren.

Videodienst Joost wijzigt strategie na uitblijven succes

Joost, een online videodienst op basis van p2p-technologie waarmee gebruikers (legaal) naar TV-programma’s kunnen kijken, gaat de zaken anders aanpakken. Vorig jaar stapte de dienst al over van eigen software naar flashtechniek om de drempel voor gebruikers te verlagen. Resultaat bleef uit. Joost verandert de strategie en gaat een “white label”-videodienst aanbieden. Derden kunnen Joost dan inhuren om filmpjes online te distribueren onder de eigen naam.

Amerikaanse rechter: red kranten met verbod op links

Kranten hebben het niet gemakkelijk. Het gratis toegankelijke nieuws op internet deed abonnementsinkomsten teruglopen. En de economische crisis raakt de kranten dubbelhard. Het aantal abonnees neemt af en bovendien laten adverteerders het afweten. In Nederland stelde de commissie-Brinkman voor om een internetbelasting te heffen ten gunste van de geschreven media.

In de Verenigde Staten is dezelfde discussie aan de gang. Daar leverde een rechter onlangs een bijdrage aan het debat in dit blogartikel, waarin hij pleit voor een betere bescherming van de auteursrechtelijk beschermde online content van nieuwsmedia. Het is te makkelijk voor gratis media, zoals blogs, om de informatie te gebruiken door middel van parafrase en links, stelt rechter Posner. Blogs maken zich zo schuldig aan free-riding op berichten die nieuwsmedia hebben kunnen schrijven omdat hun redactie daar onderzoek naar heeft gedaan. Wanneer nieuwsmedia geen inkomsten meer krijgen voor het werk dat ze doen, zal de kwaliteit van de content verschralen.

Dit is inderdaad een probleem. De vraag is alleen of het verbieden van links een goede oplossing is. Volgens mij is een verbod op verwijzingen een medicijn dat meer ellende veroorzaakt dan de kwaal. Verwijzen en parafraseren vindt overal plaats, waarbij we het in de meeste gevallen toestaan of zelfs toejuichen. Artikelen in wetenschappelijke vakbladen, bijvoorbeeld, bestaan voor een fors gedeelte uit paragrafen die tot doel hebben de stand van zaken te beschrijven en de eigen bijdrage daarin te positioneren. Dat gebeurt door parafrase, verwijzingen en links naar andermans werk.

Daarnaast zijn verwijzingen en parafrasering ook aan de orde van de dag in de auteursrechtelijk beschermde content. Ook gezaghebbende media als NRC Handelsblad doen dat. En dat is maar goed ook. Als je je nooit zou mogen baseren op andermans werk, je dus nooit op de schouders van reuzen mag staan, blijft nieuwe kennis en content oppervlakkig omdat die nergens op kan voortbouwen. Geen zinnig debat kan nog plaatsvinden op basis van eerdere berichten in beschermde nieuwsmedia. Dat verhindert mensen te reageren. Immers: je mag andermans standpunt niet onder woorden brengen.

Natuurlijk is het belangrijk dat creatieve uitingen, en daar valt journalistiek ook zeker onder, beschermd zijn. Je kunt je alleen afvragen of je daarvoor twee middelen die van groot belang zijn in een levendige democratie, namelijk verwijzen en parafraseren van andermans teksten, aan te strakke banden moet leggen.

RIAA boekt juridische zege tegen Usenet.com

Een Amerikaanse rechter heeft in een zaak tegen Usenet provider Usenet.com de RIAA in het gelijk gesteld. De RIAA had de zaak aangespannen omdat zij van mening waren dat Usenet.com zich schuldig maakte aan inbreuken op het auteursrecht door gebruikers via een abonnement van 19 dollar toegang te geven tot auteursrechtelijk beschermde werken.

Het meest interessante aan de uitspraak is dat de rechter heeft aangegeven dat Usenet.com zich niet kan beroepen op de bescherming die aan fabrikanten en dienstverleners toekomt op grond van de Sony versus Universal zaak. In deze zaak die in 1984 speelde werd vastgesteld dat wanneer een apparaat of dienst ook ‘significant non-infringing uses’ heeft, er geen aansprakelijkheid is voor auteursrechtinbreuken. De rechter oordeelde dat Usenet.com geen aanspraak kon maken op deze bescherming omdat in tegenstelling tot Sony in Sony versus Universal, Usenet.com een blijvende relatie onderhield met haar gebruikers.

Ook nam de rechter het Usenet.com kwalijk dat zij het process had gehinderd door bewijsmateriaal achter te houden en zelfs te vernietigen.