Google kondigt, week na Apple, ook tv dienst aan

De strijd om de huiskamer is in alle hevigheid aan het losbarsten. Ruim een week nadat Apple de nieuwe Apple TV aankondigde,  presenteert Google’s Eric Schmidt plannen om via Google TV het web naar het huiskamerscherm te brengen.

De gratis Google TV dienst geeft televisiekijkers volledige toegang tot het internet. De zoekmachinegigant gaat met andere technologie- en mediabedrijven samenwerken om de dienst toegankelijk te maken en te zorgen dat er content beschikbaar is om te verspreiden via het portaal. Schmidt zei dat het niet in het zakenmodel van Google ligt om zelf content te produceren en dat het vooral de kanalen wil openen om partnerschappen aan te gaan met contentproducenten.

(...)

Sony brengt streaming muziekdienst naar haar huiskamer-apparatuur

Sony had op de internationale consumentenelectronicabeurs IFA in Berlijn goed nieuws voor zijn klanten. Gebruikers van Sony-apparaten zoals Bravia TV’s, Vaio laptops en de Playstation 3 krijgen binnenkort toegang tot de streaming muziekdienst Music Unlimited Powered by Qriocity.

Eigenaars van Sony apparaten krijgen één account waarmee ze toegang tot miljoenen nummers krijgen, mits ze daarvoor een Sony apparaat gebruiken. Qriocity is een eigen cloud portaal van Sony waarvandaan de electronicagigant allerlei soorten content, waaronder muziek, video en games wil gaan streamen naar haar apparaten. Onlangs kondigde Sony al aan dit najaar ditzelfde platform te gaan gebruiken voor het aanbieden van video-on-demand in bepaalde Europese landen. Nederland stond niet in het lijstje, helaas.

(...)

Alle Nederlandse films en series online toegankelijk

Een online portaal gaat alle Nederlandse films en series die ooit zijn gemaakt, toegankelijk maken. Om dit doel te realiseren is onlangs een nieuwe organisatie opgericht onder de naam van Filmotech. Het plan is een initiatief van de Nederlandse Vereniging van Speelfilmproducenten, het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid en het EYE Film Instituut Nederland.

Aan het einde van deze maand wordt het project officieel aangekondigd tijdens het Nederlands Filmfestival. Binnen een jaar moet er voor “vele duizenden uren aan materiaal online staan”, zegt een woordvoerder van Filmotech op nu.nl. Op den duur zouden alle ongeveer 1200 Nederlandse films en honderden series via het portaal beschikbaar moeten zijn.

(...)

Amnestie-actie voor piraten van Machinarium groot succes

Game-ontwikkelaar Amanita is er in geslaagd 20.000 stuks van het spel Machinarium te verkopen. De game werd met een korting van 75% verkocht in een poging om piraterij tegen te gaan. De studio is erg blij met het resultaat.

Een paar weken geleden berichtten we over de amnestie-actie die de gamestudio Amanita was begonnen. De studio kwam erachter dat het aantal illegale kopieën dat van hun vlaggenschipspel Machinarium in omloop was, 9 keer zo groot was als het aantal verkochte spellen. In een poging om de piraten over te halen het spel te kopen, verlaagde Amanita de prijs radicaal.

En het werkte: na een week waren er 17.000 kopieën verkocht. De mensen bij Amanita waren zo blij met het resultaat dat ze besloten de actie met een weekend te verlengen. Toen de amnestie-actie uiteindelijk stopte, stond de teller op 20.000 verkochte kopieën in 10 dagen tijd. Helemaal niet slecht. Het grootste aantal, ongeveer 80%, werd in de VS en in de EU verkocht.

Zweedse politie pakt file-sharing via shared folder aan

In het land van The Pirate Bay is het zelden door gebruik te maken van torrents dat file-sharers in aanvaring met de lange arm der wet komen. In plaats daarvan richt de Zweedse politie zich vaker op mensen die in heel veel bestanden tegelijk delen door gebruik te maken van een shared folder.

Torrentfreak bericht dat de het openbaar ministerie in Stockholm afgelopen vrijdag, afgaand op een tip van de IFPI, een computer in beslag nam van iemand die ze verdachten van het delen van ongeveer 6000 muziekbestanden.

De eigenaar van de computer gebruikte Direct Connect om media te delen. Direct Connect is een vorm van file-sahring die minder toegankelijk is dan torrentsites, maar gebruikers delen vaan hun hele collectie met elkaar.

(...)

Blogdialoog 2: Laat de maatschappij beslissen

Vandaag vind je op het blog van Arnoud Engelfriet het tweede deel van de blogdialoog over de toekomst van het auteursrecht.

De komende tijd is Future of Copyright in dialoog met ICT jurist Arnoud Engelfriet. Elke zaterdag vind je hier of op Ius mentis, Engelfriets blog, een nieuwe post in de serie. We reageren op elkaars stellingen en hopen met een inhoudelijke discussie verder te komen in complexe auteursrechtelijke vraagstukken.

In de post van vandaag reageert Engelfriet op onze stelling van vorige week: de maker beslist.

Simpel: auteursrecht is geen eigendomsrecht. Hoewel het vaak “intellectueel eigendom” genoemd wordt, is die term nogal misleidend. Eigendomsrecht is ingevoerd om het mijn en dijn te kunnen reguleren. Auteursrecht is om een heel andere reden ingevoerd, namelijk om te stimuleren dat er creatieve werken worden gemaakt en op de markt worden gebracht. Die stimulans werd gezocht in de wortel van het exclusieve recht: als jij nou je verhaal als boek uitgeeft, dan mag je iedereen aanklagen die zonder jouw toestemming dat boek kopieert. Zo kun je als auteur geld vragen voor dat kopiëren, en daarmee inkomsten verwerven.

Lees verder op het blog van Engelfriet

Virgin wil gemiddelde downloadsnelheid openbaar maken

Eén van de constantes in de online omgeving is dat consumenten sceptisch zijn over de waarachtigheid van de downloadsnelheden waar ISPs mee adverteren. In Groot Brittannië heeft Virgin Media plannen om deze situatie aan te pakken door elke maand de gemiddeld gehaalde snelheid openbaar te maken.

Volgens een enquête die is gehouden voor Virgin Media, dacht maar 9% van de respondenten dat ISP’s ook de beloofde downloadsnelheden haalde. 98% denkt dat er een duidelijker manier is om te adverteren dan de gebruikelijke “tot 20 mbps” slogans. Een recente studie door de Britse telecomwaakhond Ofcom liet zien dat ISP’s gemiddeld slechts 46% van hun geadverteerde snelheden halen.

Virgin Media stelt nu voor dat ISP’s termen zoals ‘gebruikelijk’ of ‘gemiddeld’ gebruiken wanneer ze met downloadsnelheden adverteren en daarbij gebruik maken van gegevens die ze van onafhankelijke experts krijgen. British Telecom verzet zich tegen dit idee, omdat het bedrijf vreest dat de grotere netwerken die in landelijke gebieden weken daar de dupe van worden. Langere lijnen hebben een negatieve invloed op internetsnelheden.

Bron: The Guardian

Juridisch zelfhulppakket voor duizenden gedagvaarde filesharers

De Amerikaanse advocaat Graham Syfert heeft voor duizenden filesharers die door de US Copyright Group voor de rechter zijn gedaagd over het downloaden van films een juridisch zelfhulppakket samengesteld, meldt TorrentFreak. Vele van hen blijken namelijk geen geld te hebben om een in intellectuele eigendomsrecht gespecialiseerde advocaat te kunnen betalen.

(...)

Piraterij van de DS leidt tot stevigere beveiliging van de 3DS zegt Nintendo

Volgens Alain Corre, managing director van Ubisoft "is de laatste 24 maanden de markt voor software voor de DS ingestort, maar kopen mensen nog steeds de hardware." De instorting zou gedeeltelijk een gevolg zijn van de toename van piraterij op het platform. "Op de DS was het echt de allereerste keer dat Nintendo-software werd gepirateerd, zodat het ons allemaal heel snel verraste," vertelde Corre aan GamesIndustry.

(...)

Duitse GEMA heeft geen spoedeisend belang bij blokkeringsbevel YouTube content

Eerder deze week oordeelde de rechtbank van Hamburg in de zaak tussen GEMA (de Duitse collectieve beheersorganisatie voor naburige rechten) en YouTube (d.w.z. Google). Volgens de rechter had GEMA geen spoedeisend belang bij een bevel om de toegang tot nabuurrechtelijk beschermd materiaal van leden van GEMA te blokkeren. Als reden gaf de rechter op dat GEMA al lange tijd wist dat beschermde muziek van haar leden zonder toestemming op YouTube stond. 

(...)

Vodafone laat Duitsers (bijna) gratis tv kijken

Vodafone gaat in Duitsland gratis iptv diensten aanbieden. Wie daarvan gebruik wil maken, moet echter wel een decoder huren of kopen. Om van de dienst gebruik te maken, moet je wel via Vodafone’s DSL netwerk op internet aangesloten zijn.

Het bedrijf kan de dienst zo goedkoop aanbieden omdat de telco maar weinig aan haar netwerk hoeft te verbeteren, meldt tweakers. Voor iptv is een dataverbinding van 2 mbit.

Gebruikers van de nieuwe dienst kunnen ondertussen ook hun kabel- of satellietaansluiting houden. Alle binnenkomende televisiesignalen worden aangesloten op de settopbox van Vodafone. Die bekijkt welk signaal het sterkst is en geeft dat signaal vervolgens door.

Naast het doorgeven van TV signalen gaat Vodafone ook een on-demand dienst aanbieden. Daarvoor is het bedrijf nu afspraken aan het maken met rechthebbenden. 

Vodafone wil voor het einde van het jaar van start gaan met de nieuwe dienst.

YouTube gaat films hosten in Groot Brittannie

De Britse afdeling van YouTube heeft deals gesloten met filmstudio’s zoals Sony Pictures en zelfs een aantal uit Bollywood en met de Britse online videotheek Blinkbox en gaat gratis toegang beiden tot ongeveer 400 films.

Blinkbox rekent normaliter 2 pond voor on demand toegang tot een film, maar gaat via YouTube 165 films gratis aanbieden. Het krijgt daarvoor een deel van de advertentie-inkomsten die met de films worden gegenereerd en hoopt een nieuw publiek te bereiken met de samenwerking.

In The Guardian zegt YouTube’s hoofd van videosamenwerkingen Donagh O’Malley:.“Dit is een van de vele pogingen om ervoor te zorgen dat mensen alle soorten videocontent kunnen vinden die ze willen zien, van videodagboeken en burgerjournalistiek tot film en televiesieprogramma’s.”

(...)

e-boeken zijn beter voor het milieu als je redelijk tot veel leest

Cleantech, een milieukundig onderzoeksbureau, heeft uitgerekend wat groener is: lezen op je e-reader of op de ouderwetse manier.

Hoewel het vaak met milieuvriendelijk wordt geassocieerd (papieren tassen voor de boodschappen), is papier helemaal niet zo’n groen materiaal. Voor de productie ervan zijn grote hoeveelheden water nodig en vaak ook giftige stoffen.

Informatietechnologie scoort echter ook niet zo hoog. De halfgeleiderindustrie staat boven de luchtvaartsector in de lijst met ’s werelds grootste vervuilers.

Verder zijn duurzaamheidsanalyses berucht om hun complexiteit en hangen ze af van een heleboel factoren en de waarde die je aan die factoren toekent. Hoe zet je het gebruik van water af tegen de uitstoot van broeikasgassen en het gebruik van chemicaliën? Een manier is om de verschillende onderwerpen te scheiden en alleen op deelaspecten scores te geven.

(...)

Dick van Engelen geeft commentaar op het wetsvoorstel Auteurscontractenrecht

Blogalogue 1: De maker beslist

Reacties op ACTA-internetconsultatie

Sinds 21 juni 2010 hebben de ministeries van Economische Zaken, Financiën, Justitie en Ontwikkelingssamenwerking 60 reacties ontvangen op de onderhandelingstekst van het Anti-Counterfeiting Trade Agreement (ACTA). Van de reacties op de internetconsultatie zijn 38 openbaar, waaronder die van TNO ICT, Philips, Bits of Freedom, Nederlandse Vereniging van Producenten en Importeurs van beeld- en geluidsdragers (NVPI), KPN en de Nederlandse Vereniging van Filmdistributeurs (NVF). Hieronder volgt een korte uiteenzetting van hun inzendingen en de reactie van de ministeries en de Minster van Economische Zaken.

(...)

Peters (Groen Links) maakt zich zorgen over het ACTA-Verdrag

Aankondiging

Komende zaterdag start er een nieuwe serie posts op FutureofCopyright. Een dialoog tussen ons en het blog van ICT jurist Arnoud Engelfriet. In deze dialoog verkennen we de complexiteit van het auteursrechtenvraagstuk en bespreken we de voor- en nadelen van verschillende voorgestelde oplossingsrichtingen.

De opzet is als volgt: wij nemen aanstaande zaterdag de aftrap. Een week later plaatst Arnoud zijn reactie op zijn eigen blog. De week daarna zijn wij weer aan de beurt en zo gaat het dan verder.

Onbewuste auteursrechtinbreuk verlaagt hoogte schadevergoeding

Het gaat Amerikaanse cheerleaders schijnbaar niet altijd voor de wind. Deze week dient de zaak van 'teenaged cheerleader' Whitney Harper voor het Amerikaanse Supreme Court. Aanleiding van de zaak is dat een aantal platenmaatschappijen erachter was gekomen dat Harper illegaal 37 liedjes had gedownload via een P2P-netwerk. De platenmaatschappijen eisen nu van Harper een schadevergoeding. 

(...)

Professionals uit de muziekindustrie geïnterviewd over hun gedachtes over eigen toekomst

In een interessante post interviewt het Music Network blog mensen uit de muziekindustrie over hoe het muziekindustrielandschap er over vijf jaar uit zal zien. Vijf jaar is natuurlijk niet zo veel, dus de geïnterviewden verwachten geen wereldschokkende veranderingen. Echter, ze zien hun bedrijfstak wel veranderen.

Allemaal verwachten ze wel dat de traditionele labels een grote rol blijven spelen. Artiesten, is hun gedeelde opvatting, zullen nog steeds de expertise van platenmaatschappijen op het gebied van marketing, opnames en distributie goed kunnen gebruiken.

(...)

Bollywood maakt zich zorgen om piraterij

Aangezien het de plaats is waar de investeringen in films het grootst zijn, is Hollywood het meest uitgesproken in het verzet tegen piraterij. Toch begint ook de productievere Indiase neef van Hollywood, Bollywood, zich meer en meer uit te spreken op dit onderwerp. Ik zeg productiever omdat Bollywood jaarlijks meer films uitbrengt dan Hollywood. Het filmmekka in India produceert ongeveer 900 films per jaar.

Bollywood draait zijn films snel en goedkoop. Dus in investeringen uitgedrukt is Hollywood nog een stuk groter. De Indiase filmindustrie had in 2009 een omzet van ongeveer 2 miljard dollar. Dat is net zoveel als de omzet van Avatar. Amerikaanse films mogen dan hogere investeringen trekken, de budgetten van Indiase films nemen toe. En die toenemende investeringen betekenen ook dat er meer aandacht is voor piraten die een deel van de omzet opeten.

(...)

Concurrentie op de kabel blijft nog even uit

Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bepaald dat kabelaars Ziggo en UPC concurrenten zoals Tele2 toegang tot de kabel mogen ontzeggen. Onlangs oordeelde de telecomtoezichthouder OPTA dat de kabelmarkt opengebroken moest worden. Volgens het College is de OPTA onzorgvuldig geweest in haar oordeel en heeft ze de markt verkeerd gedefinieerd. Daarom hoeven de kabelaars geen concurrenten toe te laten op hun infrastructuur.

Tele2, die al maanden adverteert met goedkope analoge televisie over de kabel, reageerde aanvankelijk door te benadrukken dat de inkt op de contracten tussen het Zweedse telecombedrijf en UPC en Ziggo al droog is en dat consumenten gewoon via Tele2 televisie kunnen kijken.

(...)

Mubi biedt kwaliteitsfilms als stream, ook voor de PS3

In het verlengde van het nieuws van gisteren - dat veel mensen streaming media prefereren boven downloads – komt vandaag het nieuws dat de onvolprezen website Mubi nu ook toegankelijk is via de PS3. 

(...)

Directeur BREIN overhandigt vonnis aan oprichter Pirate Bay

De directeur van BREIN heeft gisteren persoonlijk het vonnis van de rechtbank Amsterdam uitgelegd en overhandigd aan Peter Sunde van The Pirate Bay. 

(...)

Na Wolverine alweer Fox-film gelekt voor bioscooprelease

Al sinds een maand circuleert een onafgewerkte versie van de nog uit te komen film 'Vampire Sucks' rond op BitTorrent . Het is de tweede keer in korte tijd dat filmstudio 20th Century Fox een film als gratis download op internet ziet rondgaan, nog voordat de film in de bioscoop is uitgekomen.

(...)

Helft van Noorse streamers stopt met filesharen

Volgens Noors onderzoek heeft exact een derde van de Noorse bevolking wel eens muziek gestreamd. Net iets meer dan de helft van hen (18% van de totale bevolking) zegt als gevolg van het streamen niet langer illegaal muziek te downloaden. 

(...)

BSA pakt softwarepiraterij aan in Azië

De Business Software Alliance heeft in Azië een duidelijk signaal afgegeven over illegaal gebruik van software. Met een Japans bedrijf is BSA inmiddels geschikt voor een recordbedrag van 3,6 miljoen US dollar. Het is de grootste schikkingszaak van BSA tot nu toe.

(...)

Torrent platforms gaan artiesten marketen en bundelen album met downloads

Torrent site uTorrents steunt sinds kort een artiest genaamd PAZ en verspreid zijn album onder iedereen die via de site download. Het is niet de eerste site die dat doet. The Pirate Bay, Frostwire en Vodo zijn allemaal op kleine schaal begonnen met promotioneel werk. TPB, bijvoorbeeld promoot soms artiesten op hun homepage.

Meer en meer artiesten experimenteren met het gebruik van torrent portalen om hun zichtbaarheid te vergroten en een fanschare op te bouwen. Torrentsites kunnen een goede manier zijn voor beginnende bands die zonder de steun van een platenmaatschappij de wereld willen veroveren.

(...)

Pink Floyd wil alleen volledige CD's online, geen losse tracks

Alle Pink Floyd-albums - behalve het eerste 'Dark side of the moon' - zijn offline gehaald. Dit is het gevolg van het verlopen van Pink Floyd's licentie-overeenkomst met EMI op 30 juni en de bands problemen met het vinden van een nieuwe licentiedeal die aan hun strenge voorwaarden voldoet. 

Rechter kent $89 miljoen aan schadevergoeding toe voor inbreuk op auteursrecht World of Warcraft

World of Warcraft is een ontzettend populaire online game. Wereldwijd loggen miljoenen mensen in op de online wereld om zich op een fantasyavontuur te storten.

De afgelopen jaren heeft Blizzard, de studio die WoW heeft ontwikkeld en de online wereld onderhoudt, zich streng opgesteld tegen derden die private servers ontwikkelden om op de WoW omgeving in te loggen of die software ontwikkelden waarmee je kon valsspelen. Wanneer deze zaken voor de rechter kwamen, zoals vaak het geval was wanneer die derden hun diensten niet staakten wanneer Blizzard daarom vroeg, trok Blizzard meestal aan het langste eind.

Toch blijven er mensen zijn die het de moeite waard vinden om het risico te nemen. Eén zo’n bedrijf, Scapegaming, ontwikkelde private servers waarmee mensen toegang kregen tot de WoW wereld. Daarbij ontwikkelden ze een micro-transactiesysteem.

(...)

Publieke consultatie E-commercerichtlijn

Gisteren heeft de Europese Commissie via een publieke internetconsultatie alle geïnteresseerde partijen uitgenodigd om feedback te geven op de Europese richtlijn die internetdiensten reguleert, de zogenaamde E-commercerichtlijn.

(...)

KickassTorrents verhuist servers na bezoek Oekraïense autoriteiten

KickassTorrents, een van de snelst groeiende en meest bezochte torrentsites op internet, is door de eigenaar offline gehaald na inlichtingen van de Oekraïense autoriteiten, bericht TorrentFreak. 

(...)

Filmproducent maakt einde aan Hitler-parodieën

Wie kent ze niet, de “Hitler rants…”-parodieën op de bekende bunkerscène uit Der Untergang? Constantin Film, de Duitse producent van de film, heeft onlangs een flink aantal van de populaire “Hitler rants…”-parodieën van YouTube laten verwijderen...wat weer tot een nieuwe parodie heeft geleid.

(...)

Auteursrechten en internet: een introductie

Futureofcopyright.com wil een platform bieden voor discussie over de toekomst van het auteursrecht in de informatiesamenleving en hiermee bijdragen aan het vinden van een structurele oplossing van een vraagstuk waar de maatschappij, de content industrie, overheden en andere belanghebbenden  nu al jaren geen goed antwoord kunnen geven: hoe kunnen we er voor zorgen dat zoveel mogelijk mensen gebruik kunnen maken van de fantastische mogelijkheden die het internet biedt om informatie te delen en tegelijkertijd ervoor zorgen dat degenen die het materiaal waaraan anderen plezier of voordeel beleven, bijvoorbeeld muziek, films, games en software,  produceren er een rechtvaardige vergoeding voor krijgen, zodat ze dit blijven doen.

(...)

Auteursrecht in 2020

The Pew Internet & American Life Project heeft een derde studie over de toekomst van het internet uitgebracht (beschikbaar via onze Knowledge Database). Het onderzoek is gebaseerd op interviews met een grote groep vooraanstede technologen en futuristen. Op grond van hun inbreng werd voor de toekomst van het auteursrecht het volgende scenario opgesteld:

“Controle op auteursrechtelijk beschermde werken wordt in 2020 primair vormgegeven door technische beschermingsmaatregelen. Consumenten die auteursrechtelijk beschermde werken gebruiken krijgen automatisch een rekening van de contentproviders. ISPs werken mee aan het tegengaan van misbruik en piraterij.”

Drie van de vijf respondenten (60%) waren het oneens met de stelling dat de wetgever, rechter, technologie industrie en de content eigenaren effectief controle kunnen uitoefenen op piraterij. Volgens hen zal ‘cracking’ technologie altijd voorlopen op de wil om content te beschermen. Een derde is het hier mee oneens en denkt dat effectieve uitoefening van auteursrechten mogelijk is in 2020.

De experts zijn verder van mening dat in 2020 er nog geen mondiale consensus is over het auteursrecht. Volgens hen dienen nieuwe businessmodellen gezocht te worden waarbij het uitgangspunt dat voor elke vorm van content betaald moet worden losgelaten moeten worden.

File-sharing: de noodzaak van cultuurverandering en een langetermijnvisie

Vorige week bracht de auteursrechtwerkgroep van de Tweede Kamer haar eindrapport uit. De belangrijkste aanbeveling in haar rapport is om downloaden uit een illegale bron als een misdrijf te beschouwen. Tot nu toe viel downloaden uit een illegale bron onder de thuiskopie-uitzondering. Dat betekent dat uploaders inbreuk maken op auteursrecht, maar downloaders niet. De werkgroep wil, door de wet te veranderen, een “cultuurverandering” forceren in de houding ten op zichte van illegaal file-sharen.

Waarom is deze cultuurverandering nodig? Aangezien downloaden min of meer legaal is in Nederland, hebben consumenten het idee dat digitale content gratis is. Waarom zou je voor een DVD betalen als je een prima bestand gratis van the Pirate Bay kunt halen? Voor consumenten is het gratis bestand van internet de meest logische en voordelige keus.

Bovendien meldt het door de overheid betaalde onderzoek “Ups en Downs” dat file-sharen een maatschappelijke winst oplevert, omdat meer mensen toegang krijgen tot content. Dat mag dan zo zijn op de korte termijn, het langetermijneffect zal eerder negatief dan positief zijn. Wanneer we professionele makers van content de mogelijkheden ontzeggen om geld te verdienen aan hun intellectuele en creatieve werken, zullen ze hoogstwaarschijnlijk stoppen om professionele content te produceren, waardoor we achterblijven met een hoop tweederangs amateurmateriaal. Helaas is het enige wat consumenten onthouden van dit soort studies dat ze de maatschappij en de economie een dienst bewijzen door te downloaden.

Dus we zitten met een situatie waarin consumenten, vooral jonge consumenten, niet het idee hebben dat downloaden slecht is (het is immers legaal). Sterker nog, ze hebben het gevoel dat het iets goeds is, zo niet hun recht als consument. De Nederlandse overheid is niet van plan om in te grijpen en kijkt naar de markt om het probleem van file-sharen op te lossen.

In de markt, echter, richt het debat over filesharing zich vooral op de korte termijneffecten van inbreuk op copyright (huidig omzetverlies). Dat debat gaat als volgt: de entertainmentindustrie claimt dat het verschrikkelijke verliezen lijdt vanwege softwarepiraterij, terwijl de file-sharing gemeenschap beweert dat de verliezen ontzettend overdreven worden en dat de entertainmentindustrie auteursrecht misbruikt om hun bejaarde businessmodellen te beschermen. Volgens mij zitten in beide beweringen goede punten. Ik denk dat de entertainmentindustrie inderdaad verliezen lijdt vanwege piraterij, maar ik denk ook dat ze te langzaam zijn met het beantwoorden aan de eisen van een online omgeving.

Hoe het ook mag zijn, de economische argumenten zijn erg moeilijk te staven met empirisch bewijs. Zowel de entertainmentindustrie als de file-sharing gemeenschap publiceren regelmatig onderzoeken over de gevolgen van downloaden op de creatieve sector. Bovendien maken ze elkaars studies altijd met de grond gelijk door ze partijdig te noemen of simpelweg te ontkennen.

Ik ben van mening dat het minder interessant is om te praten over de huidige verliezen, maar dat het des te interessanter is om de blik op de lange termijn te richten. Veel file-sharers zijn bereid een redelijke prijs te betalen voor makkelijk toegankelijke content. Maar er ontstaat meer en meer een houding dat content er gewoon is: het is beschikbaar en het is legaal om het gratis te downloaden. Deze houding ten opzichte van content vormt in de toekomst een bedreiging voor de professionele contentsector, vooral voor de branches die grote investeringen moeten terugverdienen (films, software, games). Bovendien zijn ze een bedreiging voor auteurs buiten de entertainmentindustrie omdat de ‘alles is gratis’ houding ten opzichte van muziek en films overslaat naar andere vormen van content. De piraten die de Amazon applicatie hebben gemaakt (een toepassing die mensen die de catalogus van Amazon bekijken, doorlinkt naar gratis bestandne op Bittorent) bijvoorbeeld, tonen een gebrek aan respect voor content die innovatieve en eerlijke businessmodellen flink ondermijnt.

Uiteindelijk gaat het downloaddebat voor mij niet alleen over geld en de toekomst van de entertainmentindustrie, het is een morele discussie: je steelt andermans creaties niet, je kan niet zonder toestemming iets delen dat niet van jou is. En je maakt al helemaal geen winst met andermans werk. Dat gezegd hebbende zou de entertainmentindustrie zich moeten realiseren dat auteursrecht een recht is en niet een gegeven. Door auteursrecht te gebruiken voor winstmaximalisatie en het afschermen van verouderde businessmodellen loopt de entertainmentindustrie het risico het kleine beetje steun dat ze nog hebben bij het brede publiek, te verliezen.

Als we een toekomst met ongewaardeerde auteurs en een gebrek aan (professioneel geproduceerde) content willen vermijden, is een verandering in de houding van consumenten nodig. Een verbod op downloaden uit een illegale bron is belngrijke stap in dat proces, net als het bedenken van nieuwe businessmodellen door de entertainmentindustrie.

De ideeën over auteursrecht  die de werkgroep ter tafel brengt (downloaden strafbaar stellen, maar alleen als de entertainmentindustrie zich toelegt op vernieuwing) zijn verfrissend. Ze vinden een goede balans tussen de rechten van de consument en de belangen van de rechthebbenden voor de lange termijn en ze gaan verder dan de huidige discussie over schade aan de entertainmentsector. Bovendien benadrukken ze het belang van samenwerking tussen alle stakeholders (consumenten, rechthebbenden en de overheid).

Laten we hopen dat alle stakeholders nu echt werk maken van de toekomst van auteursrecht!
 

Insider Interview: een Usenet-expert over filesharing

We kennen Usenet als een gesloten, vrij ongestructureerde en ontoegankelijke omgeving waar ‘internet nerds’ allerlei soorten onderwerpen op verschillende fora bespreken: .alt.newsgroups. Usenet was zeker niet bekend bij het grote publiek, noch gemakkelijk in gebruik als je er niet bekend mee was en het leek ook alsof het de regel was om niet te spreken over Usenet. Dit zorgde ervoor dat Usenet voor jaren vrijwel onopgemerkt bleef  door buitenstaanders. Dit is echter niet meer het geval, want nu zijn er steeds meer commerciële partijen die Usenet abonnementen aanbieden met makkelijke overzichten van ‘geselecteerde inhoud’: muziek, games, films en software om te downloaden. In Nederland kan je abonnementen krijgen voor een vast maandelijks bedrag van rond de € 10 om ongelimiteerd te downloaden. Het voordeel van Usenet is dat het aanzienlijk sneller is dan downloaden via p2p of het reguliere internet. Het is dus niet verrassend dat Usenet heel snel bekend aan het worden is bij het grote publiek, net zoals de organisaties die de filesharing services aanbieden. Het vriendelijke Usenet loopt het risico de volgende vrijhaven voor piraterij te worden. Futureofcopyright.com vroeg zich af wat de mogelijkheden waren voor het distribueren van auteursrechtelijk beschermde werken en voor het verwijderen van illegale inhoud. Op voorwaarde dat hij/zij anoniem blijft, was een insider uit de gesloten Usenet-scene bereid om zijn/haar visie te geven en onze vragen te beantwoorden.

Klik hieronder voor het volledige interview!

Studie signaleert voor- en nadelen van downloaden in Nederland

4,7 miljoen Nederlanders heeft in het afgelopen jaar wel eens onbetaald een auteursrechtelijk beschermd werk gedownload. Dat blijkt uit een studie van TNO, SEO en het Instituut voor Informatierecht (IVIR) naar de economische en culturele effecten van filesharing. De studie is uitgevoerd in opdracht van de ministeries van EZ, Justitie en OCW.

Uit het onderzoek blijkt dat de economische effecten van file sharing op de Nederlandse  welvaart op de korte en de lange termijn sterk positief zijn. Consumenten krijgen als gevolg van filesharing toegang tot een breed scala aan cultuurproducten. Dit heeft een welvaartsverhogend effect. Daar staat tegenover dat een daling van de omzet uit de  verkoop van geluidsdragers, dvd’s en games als gevolg daarvan aannemelijk is.

De onderzoekers maken een onderscheid tussen verschillende soorten entertainment producten. Zo geven zij aan dat het downloaden van muziek positief kan zijn voor de muziekbranche omdat zo meer mensen met het werk van de artiesten kennis kunnen maken. Dit vertaalt zich uiteindelijk naar hogere opbrengsten uit bijvoorbeeld concerten en merchandising.

Voor films en games ligt de situatie anders. Omdat het hier gaat om producten die over het algemeen slechts één keer worden geconsumeerd is de kans op inkomstendervingen uit verkoopvervangend downloaden groter aldus de onderzoekers. De onderzoekers benadrukken dat hoewel de filmindustrie nu nog groeit, filesharing een serieuze bedreiging vormt voor de toekomst van de sector. Voor games geldt min of meer dezelfde redenering, maar omdat hier de content sterk is gebonden aan het platform (de spelcomputer) is de dreiging minder acuut.

U kunt het onderzoek vinden in onze knowledge database

Omvangrijke Masterbox piraterij bende opgerold

Een gezamenlijke actie van politie en anti-piraterij organisaties uit Polen, Nederland, Duitsland heeft geleid tot de grootste anti-piraterij actie ooit in de Europese Unie. Afgelopen maandag deed de Poolse politie invallen in illegale DVD fabrieken in Warschau, Rybnik en Zabki. In deze fabrieken werd de zogenaamde ‘Masterbox Collectie’ geproduceerd, een DVD box met gepirateerde films, TV series, muziek en erotiek. Vier verdachten zijn aangehouden, waaronder de vermoedelijke leider van de bende.

Tijdens de inval werden naast master discs (die gebruikt worden om illegale DVDs te persen) ook zo’n 42.000 beschreven DVDs in beslag genomen. De DVDs stonden klaar om verscheept te worden. De Masterbox was gericht op het Nederlandse taalgebied en werd in Nederland en België verkocht voor prijzen tussen de 25 en 50 euro. De geschatte schade, gebaseerd op de in beslag genomen goederen, bedraagt zo’n  8,8 miljoen euro. Tweederde van de schade is gerelateerd aan films, een derde aan muziek.

Anti-piraterij organisatie BREIN kwam de Masterbox op het spoor en startte het onderzoek. Een onderschepte lading DVDs in Duitsland leidde uiteindelijk richting de fabrieken in Polen. Volgens bronnen dicht bij het onderzoek was het voortvarende en professionele handelen van de Poolse politie van groot belang voor het slagen van de operatie.

Bron: Komenda Stoleczna Policji

Insider Interview: Filesharen nader bekeken

Een interview met Annelies Huygen (TNO) en Joost Poort (SEO Economisch Onderzoek) over de economische en culturele gevolgen van file sharing voor muziek, film en games naar aanleiding van hun recent verschenen onderzoek ‘Ups & Downs’

De kop ‘Filesharen goed voor de Nederlandse economie’ in sommige kranten heeft voor veel discussie gezorgd, hadden jullie dit vooraf verwacht?
Deze kop geeft niet helemaal weer wat we bedoelden en heeft inderdaad voor begripsverwarring gezorgd. Niet alleen in Nederland, maar ook in bijvoorbeeld Frankrijk, Spanje, de Verenigde Staten, Finland en Zweden. Daar leek men het idee te krijgen dat de ‘Dutch government’ illegaal filesharen had goedgekeurd. Wat goed is voor de welvaart is niet hetzelfde als wat goed is voor de economie.

Maar dat was dus niet wat jullie bedoelden?
Nee, het gaat hier om een welvaartsanalyse. Dat is een instrument dat regelmatig wordt gehanteerd en kijkt naar wat een bepaald fenomeen in zijn geheel oplevert of kost voor de maatschappij. Niet-economische effecten worden dan zo goed mogelijk in geld uitgedrukt. Voor de welvaartsanalyse hebben we alleen gekeken naar muziek. Voor film en games is deze analyse nu nog niet te maken, maar er zijn wellicht parallellen te trekken.

Lees verder door hieronder te klikken!

Filtering van content: wenselijk of onwenselijk?

Het filteren van illegale en schadelijke content door ISPs wordt gezien als een effectieve manier om onwenselijke zaken als kinderpornografie en grootschalige auteursrechtinbreuken tegen te gaan. Maar het filteren van internetverkeer is omstreden. Zo kan filtering van internetverkeer op gespannen voet staan met de vrijheid van meningsuiting en de principes van net-neutraliteit.  

In Australië wordt momenteel een publiek debat gevoerd over internet filtering. In de Australian IT geven 10 experts hun visie geven op internetfiltering. De artikelen zijn zeer  lezenswaardig en geven de verschillende kanten van het debat goed weer. De serie is hier te vinden.

Studie: verband tussen filmpiraterij en georganiseerde criminaliteit

De RAND Corporation heeft een studie uitgebracht over de verhouding tussen piraterij (meer specifiek film piraterij) en de georganiseerde misdaad. De onderzoekers beschrijven aan de hand van 14 casus dat film piraterij een belangrijke inkomstenbron voor criminelen en mogelijk zelfs terroristen is. Hierdoor brengt professionele film piraterij niet alleen schade toe aan de filmindustrie, maar ook aan de maatschappij als geheel.

De onderzoekers beschrijven onder andere hoe de Siciliaanse mafia, samen met Chinese en Taiwanese triades miljoenen hebben verdiend aan filmpiraterij. Een andere casus richt zich de Maleisische Ang Bin Hoey triade die in een oorlog is verwikkeld met diverse andere triades om de lucratieve markt voor gepirateerde films in handen te houden. Dit heeft onder andere geleid tot berovingen, steekpartijen en zelfs moordaanslagen.

De onderzoekers concluderen dat er wereldwijd een duidelijk verband is tussen filmpiraterij en de georganiseerde misdaad. Piraterij is interessant voor criminelen omdat het hoge opbrengsten heeft, terwijl er een lage pakkans is omdat de politie er geen prioriteit aan geeft. De onderzoekers roepen daarom de overheid op om meer middelen ter beschikking te stellen voor anti-piraterij doeleinden. Verder pleiten ze voor strengere wet- en regelgeving tegen professionele piraterij, betere handhaving en hogere strafeisen.

Omdat de studie deels gefinancierd werd door de MPA werd de studie direct afgeserveerd door file-sharers. Maar hoewel vraagtekens bij de objectiviteit van de studie gezet kunnen worden, blijft het feit dat er een grote markt voor illegale films is overeind. Binnen deze markt wordt veel geld verdiend door piraten. Ook is het zeer waarschijnlijk dat deze markt wordt beheerd door professionele criminelen, omdat voor de productie en distributie van fysieke exemplaren organisatie en kapitaal nodig is. Een recent voorbeeld hiervan vormt de Masterbox bende.

Technische maatregelen als middel tegen piraterij (Deel 1)

Steeds vaker wordt er voor de handhaving van het auteursrecht gesproken over technische maatregelen zoals filtering, het reguleren van bandbreedte en het blokkeren van sites. Future of Copyright zal daarom in de komende dagen aandacht besteden aan de voors en tegens van deze technische regulering.

Inleiding
Wanneer het gaat om de distributie van digitale content, bevinden de entertainment industrie en consumenten zich eigenlijk al jaren in een soort patstelling. De consument wil overal en altijd toegang hebben tot digitale content tegen een redelijke prijs. De entertainment industrie wil dit graag aanbieden, maar is bang dat het zonder beperkingen ter beschikking stellen van al hun content zal leiden tot grootschalige piraterij en het hen onmogelijk maakt investeringen terug te verdienen. Het gevolg hiervan is dat consumenten en de entertainment industrie elkaar online niet goed genoeg weten te vinden, een situatie waar professionele piraten dankbaar gebruik van maken.

De oplossing ligt natuurlijk bovenal in het verbeteren van het digitale aanbod aan de consument. Het versnipperde en veelal beperkte aanbod dat er momenteel is zorgt ervoor dat consumenten illegale alternatieven opzoeken. Het bieden van een volwaardig alternatief voor het grote en eenvoudig toegankelijke illegale aanbod is absoluut noodzakelijk richting de toekomst. Maar de consument moet zich ook beseffen dat er niet zoiets is als gratis. Met name voor het maken van films en games zijn grote, risicovolle investeringen noodzakelijk. Deze moeten terugverdiend kunnen worden. Gebeurt dit niet, dan zullen er simpelweg geen films meer worden gemaakt. Eenzelfde redenering gaat op voor computerspellen en software. Daarom is effectieve bescherming van het auteursrecht richting de toekomst óók noodzakelijk.

Momenteel vindt de handhaving van het auteursrecht met name plaats via juridische weg en via Digital Rights Management (DRM). Bij juridische handhaving moet gedacht worden aan het vervolgen van professionele piraten (strafrechtelijk) en aan het vervolgen van consumenten (civielrechtelijk). Het vervolgen van individuele consumenten is overigens zeer omstreden en wordt met name door de filmindustrie gezien als een onwenselijke manier van handhaving. Handhaving via DRM betekent met name het reguleren van gebruik door middel van technologie (bijvoorbeeld kopieerbeveiliging). Maar ook deze methode is niet onomstreden. Naast het feit dat kopieerbeveiligingen over het algemeen snel doorbroken worden, beperkt het ook de goedwillende consumenten in het gebruik van hun legaal aangeschafte content.

Naast het voeren van rechtszaken (tegen professionele piraten) en handhaving via DRM moet er dus worden gezocht naar andere alternatieven. Het lijkt erop dat de ISPs richting de toekomst een sleutelrol zullen gaan vervullen bij het invullen van deze alternatieven omdat zij via hun netwerk het verkeer van en naar de illegale bronnen kunnen reguleren. Ook regulering door de ISP is omstreden. Hoewel het bij kan dragen aan een effectieve bestrijding van piraterij, bergt het ook risico’s in zich voor de vrijheid van meningsuiting, privacy en de principes van netneutraliteit.

Technische maatregelen (deel II): URL blokkering

Deze week besteden we op Future of Copyright aandacht aan technische middelen om piraterij te bestrijden. Deze middelen kunnen door ISPs worden ingezet om piraterij tegen te gaan, maar ze zijn niet onomstreden. Vandaar dat Future of Coyright de voor- en nadelen op een rij zet. Vandaag deel II: URL blokkering.

Wanneer een ISP van mening is dat via een bepaalde URL (domeinnaam) schadelijke of illegale content wordt aangeboden, dan heeft de ISP de mogelijkheid om deze URL te blokkeren. De meeste ISPs doen dit ook daadwerkelijk. Het gaat dan met name om domeinen waar illegale content zoals kinderporno wordt aangeboden. URL blokkering is een effectief mechanisme om directe downloads van download sites te blokkeren. Voor het tegenhouden van p2p-verkeer is het niet geschikt, omdat p2p-verkeer is opgebouwd uit talloze pakketjes die via verschillende IP-adressen worden binnengehaald. Wat wel een mogelijkheid is, is om p2p ‘aggregators’ zoals de Pirate Bay en Mininova te blokkeren. Op deze manier zal het overgrote deel van de illegale downloaders afhaken.

Vanuit juridisch oogpunt is URL blokkering echter omstreden. URL blokkering staat namelijk op gespannen voet met de vrijheid van meningsuiting. Daarnaast kan een (naar achteraf blijkt) onterechte blokkade van een website een onrechtmatige daad jegens de betrokken site opleveren. De schade die voortvloeit uit de blokkade zou in theorie op de blokkerende ISP verhaald kunnen worden. Ook vanuit commercieel oogpunt kan het voor een ISP niet opportuun zijn om bepaalde sites te blokkeren. ISPs die actief download sites en Bittorrent trackers blokkeren zijn namelijk minder interessant voor consumenten die willen downloaden. Vanuit juridisch en commercieel oogpunt zijn ISPs daarom terecht terughoudend met het blokkeren van URLs en doen dit over het algemeen niet anders dan op last van de rechter. In Denemarken is onlangs op last van de rechter ISP Tele2 bijvoorbeeld gedwongen om toegang tot de Pirate Bay af te sluiten.

Technische maatregelen (deel III): protocol- en poortblokkering

Deze week besteden we op Future of Copyright aandacht aan technische middelen om piraterij te bestrijden. Deze middelen kunnen door ISPs worden ingezet om piraterij tegen te gaan, maar ze zijn niet onomstreden. Vandaar dat Future of Coyright de voor- en nadelen op een rij zet. Vandaag deel III: protocol- en poortblokkering.

Naast het blokkeren van een specifiek adres (zie deel II) is het oog mogelijk om bepaalde transferprotocollen en de bijbehorende poorten te blokkeren. Moderne routers in het netwerk van de ISP maken het tegenwoordig mogelijk om verschillende vormen van IP-verkeer te herkennen. Zo kan een ISP bijvoorbeeld zien of er sprake is van Bittorrent, Skype, eDonkey, KaZaA of Napster verkeer. Vervolgens kan op basis van het geïdentificeerde type verkeer worden besloten om het af te sluiten of te beperken (throttling). De meest eenvoudige manier is om de poort die het protocol gebruikt af te sluiten, maar moderne downloadprogramma’s en protocollen hebben allerlei manieren om dit te omzeilen. Bijvoorbeeld door gebruik te maken van standaardpoorten zoals poort 80 (die niet afgesloten kunnen worden omdat dan essentiële diensten zoals mailen en surfen niet meer mogelijk zijn voor de klanten), of door telkens van poort te wisselen.

Hoewel de meeste ISPs dit niet graag publiekelijk toegeven, gebruiken vele van hen de bovengenoemde methodes om hun netwerken of businessmodellen te beschermen. ISPs bijvoorbeeld die internetbellen niet toestaan zullen het VoIP protocol blokkeren. Ook ISPs die zien dat hun Quality of Service achteruit gaat door overmatig Bittorrent verkeer kunnen protocol- en poortblokkering inzetten om p2p  verkeer terug te dringen.

Over het algemeen zijn ISPs terughoudend met het blokkeren van protocollen en poorten omdat het op gespannen voet staat met de principes van net-neutraliteit. Dit principe houdt in dat al het internetverkeer gelijkwaardig is en dus geen speciale behandeling mag krijgen. Daarnaast is het voor ISPs uit commerciële overwegingen vaak niet gunstig om poorten te blokkeren, veel consumenten zijn immers primair geïnteresseerd in downloaden. Echter, door de explosieve toename van het (Bittorrent) p2p-verkeer zien steeds meer providers zich genoodzaakt om toch grenzen te stellen, omdat de kosten voor het transport te groot worden en het de QoS van andere diensten zoals VoIP, streaming video, mail en websurfen aantast.

Technische maatregelen (deel IV): bandwidth shaping

Deze week besteden we op Future of Copyright aandacht aan technische middelen om piraterij te bestrijden. Deze middelen kunnen door ISPs worden ingezet om piraterij tegen te gaan, maar ze zijn niet onomstreden. Vandaar dat Future of Coyright de voor- en nadelen op een rij zet. Vandaag deel IV: Bandwidth shaping.

In het verlengde van protocol- en poortblokkering ligt ‘bandwidth shaping’ en ‘throttling’. Hierbij grijpt de ISP in in het verkeer op zijn servers om de quality of service en veiligheid te garanderen, door bijvoorbeeld (tijdelijk) het p2p-verkeer terug te schroeven kan genoeg bandbreedte worden gegarandeerd voor tijdkritieke toepassingen zoals streaming video, VoIP en webverkeer.

Wil een ISP aan bandwidth shaping en throttling doen, dan moet het verkeer wel herkend worden. Naast protocolherkenning wordt hiervoor ook zogenaamde Deep Packet Inspection (DPI) ingezet. DPI is een technologie waarmee niet alleen de header van een IP-pakket (waarin zaken als type verkeer, afzender en ontvanger staan) doorzocht kan worden, maar ook de data in het pakketje zelf. Op deze manier kan (nog) duidelijk(er) worden vastgesteld om wat voor verkeer het gaat. ISPs gebruiken DPI met name om het verkeer op hun netwerken beter te kunnen managen en om kwaadaardige IP-pakketten die voor aanvallen op het netwerk worden gebruikt te herkennen.

Het gebruik van Deep Packet Inspection is omstreden omdat ermee in de communicatie zelf gekeken kan worden. Een dergelijke mogelijkheid vormt natuurlijk een potentiële inbreuk op het recht op privacy van de abonnee. ISPs zullen daarom niet snel van deze technologie gebruik willen maken ten behoeve van derden zoals de overheid of de entertainment industrie.

Technische maatregelen (deel V): contentherkenning

Deze week besteden we op Future of Copyright aandacht aan technische middelen om piraterij te bestrijden. Deze middelen kunnen door ISPs worden ingezet om piraterij tegen te gaan, maar ze zijn niet onomstreden. Vandaar dat Future of Coyright de voor- en nadelen op een rij zet. Vandaag deel V: Filtering met behulp van contentherkenning.

Een laatste manier om ongewenste en illegale content te bestrijden is door het technisch mogelijk te maken om bestanden automatisch te herkennen. Wanneer bestanden automatisch herkend kunnen worden kan de doorgifte ervan geblokkeerd worden (filtering). Ook is het mogelijk om op p2p netwerken of Usenet te zoeken naar content die illegaal wordt verspreid (scanning). Om een bestand herkenbaar te maken kunnen verschillende technieken worden gebruikt waaronder hash-matching, fingerprinting en watermarking.

Bij hash matching wordt er een rekenkundige formule toegepast op een bestand om zo tot een uniek getal te komen (een hash-waarde). Deze hash-waarde is uniek voor dit bestand en alle kopieën ervan. Door hash-waardes van bestanden te berekenen en deze tegen een database met bekende hash-waarden te houden kan bepaald worden of er  match is. Een match betekent dat het gaat om een illegaal aangeboden werk. Een hashwaarde is uniek voor de bits waaruit het bestand wordt opgebouwd, niet de inhoud. Wanneer een bestand bijvoorbeeld wordt geconverteerd van .mpg naar .avi zal de hashwaarde niet langer overeenkomen.

Fingerprinting valt qua proces te vergelijken met hash-matching. Maar in plaats van de bits te herkennen wordt via fingerprinting de inhoud van een bestand herkend. De fingerprint wordt aan het originele bestand toegevoegd. Zelfs als het bestand wordt veranderd, blijft de fingerprint intact. Net als bij hash-matching wordt de fingerprint van een bestand vergeleken met bekende fingerprints in een database.

Bij watermarking wordt aan het bestand een (liefst) onzichtbaar watermerk toegevoegd. Dit watermerk is uniek geassocieerd met het bestand. Wanneer een bestand wordt gevonden kan aan de hand van het watermerk worden bepaald om welk bestand het gaat. Hiertoe wordt het watermerk gechecked tegen een database met watermerken.

Content herkenning heeft als grote voordeel dat schadelijke en illegale content wordt geblokkeerd of herkend, terwijl de legale transfer van bestanden niet wordt gehinderd. Maar het inrichten van een effectief systeem voor het herkennen van content is niet eenvoudig. Hoewel diverse providers content herkenning gebruiken voor het filteren van kinderpornografie, is er voor het filteren van auteursrechtelijk beschermde werken nog geen eenduidige oplossing. Dit heeft onder andere te maken met het feit dat het bij het verspreiden van auteursrechtelijk beschermde werken gaat het om meer bestanden en bestanden die groter zijn (waardoor ze vaak in delen worden getransporteerd). Dit maakt het herkennen van bestanden niet alleen moeilijker, maar bovenal is er vele malen meer rekenkracht voor nodig.

ISPs geven aan dat zij weliswaar content herkenning zouden kunnen inzetten, maar dat zij niet de kosten voor onder andere de benodigde rekenkracht niet (alleen) kunnen dragen. Daarnaast vormt het feit dat content herkenning voor auteursrechtelijk beschermde werken momenteel niet gestandaardiseerd is een probleem. Hierdoor moeten ISPs verschillende systemen inzetten en met verschillende rechthebbenden en hardware/software leveranciers in conclaaf. Een samenwerkingsverband tussen diverse rechthebbenden en leveranciers zou mogelijk een oplossing vormen, omdat de ISPs dan een centraal aanspreekpunt hebben en toegang tot een grotere database met controle bestanden.

Technische maatregelen (deel VI): conclusies

In de afgelopen dagen zijn verschillende technische maatregelen besproken die kunnen bijdragen aan het terugdringen van piraterij. Hoewel uiteraard geen van deze maatregelen 100% effectief is, is de verwachting wel dat de toepassing ervan wel tot een sterke reductie in de hoeveelheid illegaal uitgewisseld materiaal zal leiden.

Site blokkades
Het blokkeren van de toegang tot sites is het meest omstreden omdat dit ingaat tegen het recht op vrijheid van meningsuiting en informatiegaring. Professor Egbert Dommering noemt deze vorm van filtering zelfs censuur. Het blokkeren van sites is ook een redelijk ‘grof’ middel, ook bestanden die niet illegaal of auteursrechtelijk beschermd zijn worden op deze manier tegen gehouden.

Het blokkeren van sites zou dus enkel op last van de rechter moeten geschieden. Hierbij dient de rechter een afweging te maken tussen de belangen van de rechthebbenden en de beheerders van de site. Zaken als de schade aan de rechthebbenden, het belang van de vrijheid van meningsuiting en informatiegaring, de verhouding tussen legaal en illegaal aanbod en de manier waarop de site omgaat met Notice & Takedown verzoeken, kunnen aanknopingspunten voor de rechter zijn.

Poort- en protocolblokkering
Het blokkeren van poorten of protocollen is eveneens een grof middel om het illegaal uitwisselen van bestanden tegen te gaan, immers door de blokkade wordt ook de uitwisseling van legale bestanden getroffen. Dergelijke blokkades zijn niet goed voor innovatie op het gebied van distributie, treffen ook eerlijke gebruikers en remmen de ontwikkeling van nieuwe businessmodellen. Blokkades gericht tegen individuele gebruikers zijn wel mogelijk, maar dit zal dan een van de laatste stappen in een ‘graduated’ response procedure moeten zijn.

Bandwidth management
Het managen van bandbreedte is al een meer genuanceerde aanpak. Het terugschroeven van de snelheid van de verbinding zou bijvoorbeeld alleen die gebruikers kunnen treffen die boven een bepaalde downloadlimiet komen, of alleen die gebruikers die illegaal materiaal blijven up- en downloaden. Deze methode heeft ook als voordeel dat het nagenoeg niet ingrijpt in de vrijheid van meningsuiting, immers de informatie kan nog steeds worden overgebracht, zij het langzamer. Wel staat bandwidth management op gespannen voet met  het beginsel van net-neutraliteit dat zegt dat al het internetverkeer gelijkwaardig is. Echter, gezien de exponentiële groei van het p2p-verkeer (tot momenteel zo’n 50% van de consumptie van bandbreedte wereldwijd) is het de vraag hoe lang dit principe überhaupt nog handhaafbaar is voor de ISPs.

Contentherkenning
Contentherkenning kan bijdragen aan het creëren van fijnmaziger systemen om piraterij tegen te gaan. Deze systemen zouden alleen die content kunnen blokkeren die daadwerkelijk illegaal verspreid wordt, zonder verder het overige p2p verkeer te storen. Nadeel van contentherkenning is dat de technologie nog volop in ontwikkeling is en de implementatie ervan relatief duur. Daarnaast speelt het feit dat naar de content gekeken moet worden hetgeen een mogelijke inbreuk op de privacy kan vormen.

Uit het bovenstaande blijkt dat het invoeren van technische maatregelen zeer zorgvuldig gebeuren. Omdat de toepassing van technische maatregelen op gespannen voet kan staan met de vrijheid van meningsuiting, de privacy van de gebruiker en de principes van net-neutraliteit, zijn transparantie, checks and balances en goede geschillenbeslechtingsmechanismen noodzakelijk.

Naast de positie van de gebruiker speelt ook de positie van de ISP een rol. De ISP moet in principe niet op de stoel van de rechter terechtkomen. Toch lijkt het onvermijdelijk dat de ISPs keuzes zullen moeten gaan maken, hetzij op last van de rechter, hetzij ter bescherming van het eigen netwerk, hetzij in samenspraak met de rechthebbenden.

Is de Pirate Bay hetzelfde als Google?

Met nog enkele dagen te gaan tot de uitspraak in de Pirate Bay zaak onderzoekt FOC de stelling van de Pirate Bay dat ze niets anders dan Google zijn. Op basis van een vergelijking tussen Google en de Pirate Bay doen we een uitspraak over de aansprakelijkheid van de Pirate Bay en de houdbaarheid van de 'King Kong' verdediging.

Samenvatting
De Pirate Bay en Google zijn op technisch en organisatorisch gebied niet te vergelijken. Het door de verdediging in de Pirate Bay zaak gebruikte argument dat de Pirate Bay qua dienstverlening niets anders is dan Google, snijdt daarom geen hout. De Pirate Bay voerde dit argument aan om een beroep te kunnen doen op de bescherming die internet dienstverleners op grond van de richtlijn elektronische handel toekomt. Afgezien van het feit dat deze bescherming naar alle waarschijnlijkheid niet toekomt aan zoekmachines, betekent de wezenlijk andere inrichting van de Pirate Bay ten opzichte van bijvoorbeeld Google, dat de beschermingsbepalingen die op grond van de Richtlijn Elektronische Handel gelden voor internet dienstverleners, niet op de Pirate Bay van toepassing zijn.

 
Inleiding
Over enkele dagen volgt de uitspraak in de strafzaak tegen de Pirate Bay. De rechter zal dan oordelen of de beheerders van de Pirate Bay zich schuldig hebben gemaakt aan medeplichtigheid aan auteursrechtinbreuken. Voor het oordeel van de rechter is een antwoord op de vraag of de Pirate Bay als dienstverlener verantwoordelijk is voor het gedrag van haar gebruikers van doorslaggevende betekenis.

De Pirate Bay stelt zich op het standpunt dat zij niet verantwoordelijk is voor het gedrag van haar gebruikers en er geen invloed op heeft. Om deze stelling kracht bij te zetten heeft de verdediging van de Pirate Bay tijdens het proces aangevoerd dat de Pirate Bay niets anders is dan een zoekmachine. De Pirate Bay vergelijkt zichzelf met Google: een dienst waarmee gebruikers naar bestanden kunnen zoeken… en ja, dat kunnen ook illegale bestanden zijn. Verder voerde de verdediging aan dat de Pirate Bay slechts een ‘doorgeefluik’ van informatie is. Net als Google slaat de Pirate Bay zelf geen auteursrechtelijk beschermde werken op haar servers. 

Door zichzelf te positioneren als een Google-achtige dienst die geen invloed heeft of kan uitoefenen hoopt de Pirate Bay aanspraak te kunnen maken op de bescherming die het Europees (en daarmee Zweeds) recht aan internet dienstverleners biedt. Op grond van artikel 12 van de richtlijn elektronische handel zijn internet dienstverleners namelijk niet aansprakelijk als zij slechts een doorgeefluik van informatie zijn (mere conduit). In strafrechtelijke zin zou dit betekenen dat de Pirate Bay niet medeplichtig kan zijn aan auteursrechtinbreuken, in civielrechtelijke zin betekent het dat de Pirate Bay niet aansprakelijk is voor schade geleden door derden (de rechthebbenden).

Maar is de Pirate Bay wel hetzelfde als Google? En kan de Pirate Bay zich beroepen op dezelfde bescherming? Voor een antwoord op deze vraag moeten we kijken naar de technische en organisatorische inrichting van de dienst. De manier waarop de dienst is ingericht is namelijk cruciaal voor het vellen van een oordeel over de legitimiteit ervan.

Lees verder door hieronder te klikken.

The Pirate Google: Google aansprakelijk voor auteursrechtinbreuken?

In reactie op de uitspraak in de Pirate Bay zaak heeft een anoniem persoon de website ‘The Pirate Google’ gelanceerd. Het gebruikt de zoekmachine van Google om slechts .torrent bestanden te zoeken (door ‘:torrent’ aan het einde van de zoekopdracht toe te voegen.). De persoon zegt dat het zijn of haar doel is om:

“te laten zien dat tijdens de zaak een dubbele standaard werd gehanteerd. Websites als Google bieden dezelfde functionaliteit als de Pirate Bay en andere Bit Torrent diensten, maar worden niet door de grote media conglomeraten aangevallen, omdat zij wel politieke en juridische slagvaardigheid heeft, die de kleine zoekmachines missen.”

Niet echt een overtuigend statement. Ten eerste betwijfel ik of de entertainmentindustrie zich laat afschikken door Googles politieke en juridische slagvaardigheid (zij hebben YouTube zelfs voor een miljard dollar aansprakelijk gesteld!). Belangrijker is dat het argument, dat Google hetzelfde is als de Pirate Bay, gebrekkig is.

Zoals ik in dit artikel beargumenteerde, zijn Google en The Pirate Bay volstrekt verschillend: Google doorzoekt alle beschikbare informatie, terwijl The Pirate Bay een kader biedt voor piraterij.

Maar wie is aansprakelijk voor deze nieuwe toepassing (:torrent) van Google? Niemand? Google? The Pirate Google? Of de website die de .torrent bestanden, die worden gevonden? Mijn antwoord zou zijn de site die de .torrents host.

Als men ‘The Dark Knight’ in The Pirate Google typt, wijst de Google zoekmachine de gebruiker naar websites zoals torrentreactor.net en torrentportal.com. Deze sites bevatten de torrentbestanden en bieden een vergelijkbare dienst als The Pirate Bay. Gezien de uitslag van de Pirate Bay zaak, is het dus hoogst waarschijnlijk dat ook deze diensten aansprakelijk zullen zijn voor het hosten van de .torrents en het bieden van een kader voor piraterij, zoals de Pirate Bay dat doet.

Maar wat is er dan met Google? Waarom zijn zij niet aansprakelijk? Google is (waarschijnlijk) niet aansprakelijk voor de (Anglo-Saxische) ‘contributory infringement’ of ‘vicariuos liability’, omdat haar zoekmachine ‘substantial non indringing uses’ heeft (dwz. substantieel aantal niet inbreukmakende gebruiken heeft). Dit criterium, zo blijkt uit de Sony v. Universal zaak, dicteert dat als een dienst meerdere gebruiken kent dan het inbreukmakend gebruik, een ‘safe harbour’ van toepassing is op die dienst. Dit betekend dat de dienst zelf niet aansprakelijk gehouden kan worden.

Toch is Google ‘not amused’: toegang tot de zoekresultaten van de Pirate Google is inmiddels geblokkeerd.

Scriptie auteursrecht en privacy

Een van mijn studenten, mevrouw Tuba Yali, heeft een zeer goede afstudeerscriptie geschreven over de verhouding tussen auteursrecht en privacy in p2p netwerken. U kunt haar scriptie hier downloaden.

Is gratis verleden tijd op internet, of juist de toekomst?

Is het tijdperk van gratis nieuws en content op internet verleden tijd? Als we Rupert Murdoch mogen geloven wel, Andere partijen experimenteren juist steeds meer en filosoferen over de toekomst van ‘gratis’.

Volgens Murdoch hebben kranten het aan zich zelf te wijten, dat hun oplage cijfers sterk gedaald zijn. Hadden zij hun content maar niet zelf gratis op het internet moeten aanbieden! Om aan te tonen dat het begrip ‘gratis’ verleden tijd is op het internet, gaat Murdoch’s News Corp Inc. de lezers binnen 12 maanden laten betalen voor het nieuws op de websites van hun kranten, zoals de New York Post, The Sun en The London Times. Voor de Wall Street Journal moeten online lezers al sinds vorig jaar betalen.

Aan de andere kant van deze discussie staan verschillende schrijvers en denkers, die voorspellen dat de toekomst van content zoals muziek en films ‘gratis’ zal zijn. Ook email diensten, die al gratis zijn, experimenteren al met onbeperkt opslagruimte. De reden hiervoor is dat informatie- en communicatietechnologie steeds grotere hoeveelheden informatie sneller er efficiënter kan versturen. Hierdoor verliest de rechthebbende effectieve controle op auteursrechtelijk beschermde informatie. De filosofie is: "if you can't beat them, join them!"

Een vooraanstaande schrijver op dit gebied is Chris Anderson (ook bekend van de ‘Long Tail’), die vorig jaar een artikel over de toekomst van gratis als businessmodel schreef. Ook Hypebot, een muziek, technologie en nieuwe muziekbusiness blog heeft vorige maand een ‘Free Week’  gehouden, waar verschillende muziekindustrieprofessionals hun mening over ‘gratis’ muziek konden geven. Alhoewel de meningen tijdens deze week niet allemaal pro-‘gratis’ waren, was de conclusie van de week wel dat ‘free’ niet meer tegen te houden is. De zin “Let's stop debating free and start debating how to do free right” vat goed samen hoe anderen dan Murdoch over de toekomst van content denken.

Bekende oneliners als “You either compete with free or use free” blijken steeds meer toegepast te worden door artiesten, die hun muziek (deels) gratis weggeven op andere wijze hun inkomen verdienen. Een andere vooraanstaande denker en schrijver, Kevin Kelly, heeft in een artikel beschreven hoe men toch verdient aan een ‘gratis’ businessmodel. In de massakopie wereld van het internet onderscheidt hij  acht onkopieerbare waarden, die verzilverbaar zijn: directheid, personalisatie, interpretatie, echtheid, toegankelijkheid, belichaming, steun, vindbaarheid (lees het artikel voor de uitleg van deze waarden).

In de loop van de komende maanden of jaren zal duidelijk worden hoe internetgebruikers reageren op de betaalde nieuwsdiensten van News Corp Inc., nadat zij gewend zijn geraakt aan krantensites als gratis informatiebron...

Parlementaire werkgroep auteursrecht: downloaden strafbaar

Downloaden uit illegale bron moet strafbaar worden, maar pas nadat de entertainmentindustrie met volwaardige business modellen voor digitale distributie komt. Dit is de belangrijkste conclusie van een vandaag gepresenteerde nota van de parlementaire werkgroep auteursrecht. De werkgroep, die valt onder de vaste Kamercommissie voor Justitie, en onder leiding staat van  SP-kamerlid Arda Gerkens, heeft onderzocht wat de knelpunten zijn tussen het auteursrecht en de huidige maatschappelijke en technische ontwikkelingen.

Volgens de werkgroep is het huidige auteursrecht verouderd en zijn de lapmiddelen die de laatste jaren toegepast zijn om het auteursrecht mee te laten groeien met de stand van de techniek niet adequaat. Een herziening van het auteursrecht is daarom noodzakelijk. Met name het grootschalig downloaden van auteursrechtelijk beschermde werken uit illegale bron is de werkgroep een doorn in het oog. Future of Copyright voorspelde onlangs al dat de huidige gedoogbeleid voor piraterij niet langer handhaafbaar zou zijn en dat de overheid stappen zou moeten nemen. De commissie is van mening dat een cultuuromslag nodig is in Nederland: content is niet per definitie gratis. Maar deze cultuuromslag zal door alle belanghebbenden teweeg moeten worden gebracht: de overheid, de entertainmentindustrie en de consument. De nota zal het Ministerie van Justitie en het Ministerie Economische Zaken verder onder druk zetten om maatregelen te nemen.

De werkgroep heeft ook andere aanbevelingen gedaan. Zo moet het thuiskopiestelsel volgens de werkgroep op de schop: inhoud is immers belangrijker dan de drager waarop deze inhoud is vastgelegd. Richting de toekomst moet de thuiskopieheffing daarom langzaam worden uitgefaseerd. Een licentiesysteem moet er zorg voor dragen dat consumenten niet meerdere keren hetzelfde werk hoeven te kopen en auteursrechthebbenden van inkomsten moet voorzien. De werkgroep is verder van mening dat het collectief beheer in Nederland verbeterd moet worden. Het grote aantal collectieve beheersorganisaties bemoeilijkt de effectiviteit van het toezicht en de transparantie van het functioneren volgens de werkgroep. Ten slotte wil de werkgroep dat alternatieve modellen voor het auteursrecht zoals Creative Commons beter gefaciliteerd worden.

EFF brengt auteursrechtsystemen van over de hele wereld in kaart

De digitale burgerrechtengroep Electronic Frontier Foundation neemt deel aan een ambitieus project: het verzamelen en publiceren van auteursrechtsystemen van over de hele wereld. Het project heet Copyright Watch en kan hier gevonden worden.

De EFF doet mee aan het project samen met wetenschappers, bibliotheken en burgerrechtengroeperingen van over de hele wereld. De Open Society Institute heeft financiering beschikbaar gesteld.

Auteursrechtsystemen variëren sterk over de hele wereld. Het systeem van de Verenigde Staten is het meest uitgebreid. Het bevat 130.000 woorden, ongeveer 2600 pagina’s tekst. Het kortste dat gevonden is in het project is dat van Afghanistan, dat vrijwel geen auteursrecht kent.

(...)

Onderzoek neemt steekproef van beschikbare torrent bestanden, vindt 1% aan legale content

Een kwantitatief onderzoek uitgevoerd door een afstudeerder aan de Princeton universiteit, Sauhard Sahi, laat zien dat het erg waarschijnlijk is dat maar één van de honderd beschikbare bestanden op torrentsites niet in strijd is met het auteursrecht.

Het doel van het onderzoek was om wat cijfers te kunnen plaatsen bij de beschikbaarheid van bestanden op torrent platforms. Om dat te bereiken nam de onderzoeker een aselecte steekproef van 1021 bestanden door gebruik te maken van het trackerloze Mainline DHT systeem. Vervolgens categoriseerde hij de resultaten in bestandstype, taal en auteursrechtstatus.

(...)

Verkenning van de toekomst van nieuwsmedia, een interview met prof. Robert Picard

De geschreven media hebben het moeilijk om zichzelf staande te houden in deze tijd van gratis online nieuws. Het aantal abonnees neemt af, net als het aantal adverteerders. Nieuwsmedia hebben deze trend zelf in de hand gewerkt door “all the news that’s fit to click” op hun sites aan te bieden. Gratis. Voeg daar nieuws aggregators  zoals Google News of Yahoo News aan toe en je hebt een recept waarmee je mensen leert dat nieuws om precies te zijn niets waard is.

Sinds kort proberen media deze trend om te draaien door de hoeveelheid vrij toegankelijke content te beperken en alleen betalende klanten volledige toegang te geven. Rupert Murdoch, eigenaar van de News Corporation, is een groot voorstander van deze aanpak. De Wall Street Journal, een krant uit de stal van News Corp, gebruikt al zo’n model.

In dit interview vragen we prof. Robert Picard, een vooraanstaand academisch expert op het gebied van de economie van media en adviseur aan verschillende overheden die te maken hebben met mediabeleid, naar zijn mening over de toekomst van nieuwsmedia en auteursrecht in de online omgeving. Voordat we van start gaan met het verkennen van de issues waar media mee te maken hebben, geven we eerst een kort overzicht van de historische context.

(...)

Hoeveel verdient een muzikant?

Een veelgehoord pijnpunt in het debat over de toekomst van het auteursrecht is de scheve verdeling tussen de inkomsten voor de artiest en de inkomsten voor de platenmaatschappijen en andere schakels in de distributieketen.

Informationisbeautiful.net heeft in kaart gebracht wat de inkomsten van een artiest zijn en hoeveel een artiest moet verkopen om het (Amerikaanse) minimumloon te verdienen. Ook is de omzetverdeling tussen artiesten en platenmaatschappijen in kaart gebracht. Informationisbeautiful.net waarschuwt wel dat de data incompleet en  hoogstwaarschijnlijk inaccuraat is, omdat het moeilijk is de verdeelsleutels te achterhalen. Desalniettemin biedt het goed voer voor discussie.

Zoals bekend ontvangt de platenmaatschappij het grootste deel van de omzet. Zo krijgt een artiest bij een (low end) royalty deal 30 dollarcent per verkochte CD tegenover 2 dollar voor de platenmaatschappij.

Het meest opmerkelijke aan de cijfers is echter de verdeling bij digitale distributie. Ondanks lagere distributiekosten pakken de platenmaatschappijen méér omzet per unit bij digitale distributie dan bij fysieke distributie.

(...)

BREIN versus Ziggo & XS4All: Een principekwestie?

Het zijn weer interessante tijden voor de zich in internet en recht interesserende of specialiserende medemens. In navolging van het opzienbare vonnis in de zaak tussen FTD en Eyeworks staat er alweer een nieuwe, potentieel baanbrekende rechtszaak voor de deur.

Aanstaande maandag 28 juni vindt in Den Haag de zitting plaats van het kort geding tussen BREIN en internet accessprovider Ziggo. Aanleiding van de rechtszaak is de weigering van Ziggo om mee te werken aan het verzoek van BREIN om niet langer toegang te verlenen tot de website van The Pirate Bay (TPB). Vrijdag werd bekend dat XS4All zich ook in het principiële geschil heeft gevoegd. In de media verschijnen berichten dat het verzoek van BREIN in juridische zin ongefundeerd en ondemocratisch zou zijn, zou leiden tot censuur, beknotting van de vrijheid van meningsuiting en dat de entertainmentindustrie zelf op de blaren moet zitten voor het vasthouden aan oude businessmodellen.

Een principezaak is het zeker. Het internet is van oudsher een medium dat burgers over de hele wereld een platform geeft om zich vrijelijk en indien gewenst ook anoniem te uiten en op grote schaal en met grote snelheid informatie uit te wisselen. Niemand zal ontkennen dat een vrij internet een groot goed is en dat privacy en vrijheid van meningsuiting via het internet zeer goed bewaakt moeten worden. Toch is de claim van BREIN niet zo ongefundeerd en gevaarlijk als wel wordt beweerd.

Ontoegankelijk maken van onwettige informatie
Ten eerste heeft BREIN wel degelijk een juridische grond. De accessproviders claimen dat ze slechts fungeren als doorgeefluik en niet aansprakelijk zijn voor de informatie die hun gebruikers doorgeven. Dat bepaalt het zogenaamde ‘mere conduit’-regime van artikel 12, lid 1 van de e-Commercerichtlijn. Ziggo en XS4All voldoen vast en zeker aan de daarin gestelde voorwaarden. Dat betekent dat Ziggo niet aansprakelijk is voor de doorgegeven informatie, wat weer wil zeggen dat Ziggo ook niet aansprakelijk is voor de auteursrechtinbreuken die op grote schaal op TPB plaatsvinden.

Dat betekent echter niet dat de rechter niet, los van aansprakelijkheid voor de informatie, accessproviders kan bevelen om aanvullende maatregelen te nemen waarmee inbreuken kunnen worden beëindigd of verdere inbreuken worden voorkomen. Dat de rechter de mogelijkheid daartoe heeft, wordt zelfs expliciet verwoord in hetzelfde artikel 12, in lid 3. De mogelijkheid om aanvullende maatregelen te bevelen, wordt in overweging 45 van de e-Commercerichtlijn nader toegelicht. Het vrijwaringsregime van de e-Commercerichtlijn staat niet in de weg “aan de mogelijkheid om verschillende soorten verbodsmaatregelen te treffen. (…) met inbegrip van verwijdering of het ontoegankelijk maken van onwettige informatie”. Deze bepalingen uit de e-Commercerichtlijn zijn min of meer letterlijk in Nederland geïmplementeerd in artikel 196c lid 1 en 5 van boek 6 van het Burgerlijk Wetboek. Laat dat nu precies zijn waar BREIN om vraagt.

Onrechtmatig
Dat de gebruikers zonder toestemming van de rechthebbenden werken aanbieden op TPB auteursrechtinbreuk maken, staat niet echt ter discussie. Daarnaast heeft de Nederlandse rechter in oktober 2009 ook geoordeeld dat TPB onrechtmatig handelt jegens BREIN, door een platform te bieden dat haar gebruikers stelselmatig in staat te stelt om inbreuk te maken op auteursrechten. Via TPB worden op grote schaal allerhande films, muziek, games en televisieseries gratis verspreid, zonder dat artiesten die zich hebben ingezet om deze gewilde werken te maken, hier een vergoeding voor krijgen. Sterker nog, de enigen die hier aan verdienen zijn de aanbieders van TPB, die via hun gratis aanbod miljoenen bezoekers trekken en dus evenveel opstrijken aan reclame-inkomsten.

Onttrekking aan het recht
De rechter heeft TPB bevolen om alle torrents die verwijzingen naar inbreukmakend auteursrechtelijk beschermd materiaal in Nederland te verwijderen, op last van een fikse dwangsom. In plaats van gehoor te geven aan het (redelijke) bevel van de rechter, zoals Mininova wel heeft gedaan, weigert TPB echter om het bevel op te volgen. De hierdoor verbeurde dwangsommen worden niet betaald en kunnen ook niet worden geïncasseerd, omdat de eigenaren van TPB zich verschuilen achter andere bedrijven, hun eigendommen verhullen en naar de Seychellen en elders zijn vertrokken. In andere landen is dit niet anders.

TPB lijkt zich ook op een ander manier aan toepassing van het recht te onttrekken, en wel door te ‘hostinghoppen’. Tot nu toe zijn alle hostingproviders die de website van TPB hosten, in binnen- en buitenland aangesproken en aansprakelijk gesteld om niet langer toegang tot de TPB website te verlenen, op last van dwangsommen. Iedere keer wanneer een vonnis was uitgesproken, wisselt TPB van hostingprovider, waardoor telkens een nieuwe rechtszaak moet worden opgestart. Voordat een nieuw gerechtelijk bevel kan worden uitgesproken tegen de nieuwe hostingprovider gaat doorgaands weer een flinke tijd voorbij, waarmee de onrechtmatige situatie in stand blijft. Tot op de dag van vandaag. 

Men kan zich afvragen wat in dit geval ondemocratischer is. In het uiterste geval een beroep doen op door het parlement goedgekeurde, wettelijke bepalingen om een gerechtelijk bevel te verkrijgen waarmee een onrechtmatige situatie kan worden beëindigd, of je aan diezelfde rechtsregels onttrekken en verrijken ten koste van de inkomsten van creatievelingen?

Politieagent
Nu TPB weigert om aan het vonnis van de rechter te voldoen en het recht zich ook niet via de zorgvuldig door TPB uitgezochte hostingproviders laat voltrekken, ziet BREIN zich kennelijk genoodzaakt om een beroep te doen op de accessproviders. Begrijpelijkerwijs willen de accessproviders op hun beurt geen speelbal worden in allerlei juridische conflicten. Dat ontslaat hen echter niet van hun maatschappelijke verantwoordelijkheid om in bepaalde gevallen hun medewerking te verlenen. Dat blijkt niet alleen uit het eerder aangehaalde artikel 12, lid 3, van de e-Commercerichtlijn, maar tevens uit overweging 48 van diezelfde richtlijn:

“Deze richtlijn mag geen afbreuk doen aan de mogelijkheid voor de lidstaten om van dienstverleners die door afnemers van hun dienst verstrekte informatie toegankelijk maken, te verlangen dat zij zich aan zorgvuldigheidsverplichtingen houden die redelijkerwijs van hen verwacht mogen worden en die bij nationale wet zijn vastgesteld, zulks om bepaalde soorten onwettige activiteiten op te sporen en te voorkomen.”

Accessproviders zouden echter wel pas na het ontvangen van een daartoe strekkend gerechtelijk bevel de toegang tot een website moeten blokkeren. Een dergelijk bevel zou slechts in bijzondere situaties afgegeven moeten worden. TPB zou zo’n geval kunnen zijn waarbij van accessproviders bijzondere maatregelen zouden mogen worden verlangd om onwettige activiteiten te voorkomen.

Censuur
Is een gerechtelijk bevel de toegang te blokkeren tot een onrechtmatige website, met nagenoeg alleen onrechtmatige content, censuur? Censuur is een van overheidswege opgelegd verbod om bepaalde gedachten of gevoelens te uiten, zoals vastgelegd in artikel 7 van de Grondwet. De vraag of het voorkomen dat ‘Toy Story 3’ gratis kan worden gedownload, gelijk te stellen is aan het verbieden van dissidente of onwenselijke uitingen daargelaten, zou een bevel aan Ziggo om de toegang tot TPB te blokkeren, ook geen van overheidswege opgelegde maatregel zijn. Het gaat hier namelijk om een rechterlijk bevel en geen verbod van overheidswege. Het ministerie van Defensie dat de uitgave van een militair tijdschrift over Srebrenica verbiedt, omdat aandacht voor de missie schadelijk zou zijn voor de landmacht, dat is censuur.

Innoveren
Op één punt hebben Ziggo en XS4All echter wel gelijk, maar die zal wellicht niet veel zoden aan de dijk zetten in de rechtszaal. De entertainmentindustrie maakt zich met dit soort acties, hoe terecht die wellicht ook zijn, niet populair bij het publiek. Uit talloze onderzoeken blijkt dat downloaders best bereid zijn om voor de gedownloade content te betalen, maar dat dit dan wel even snel beschikbaar, even goed van kwaliteit, even veelzijdig qua ondertiteling en even gemakkelijk te downloaden moet zijn. Dat levert problemen op voor de ouderwetse distributievensters van de industrie en dwingt tot het ontwikkelen van nieuwe businessmodellen. Maar goed, zolang het legale alternatief zwaar te wensen overlaat, is het niet vreemd dat de moderne consument zich uit louter gemak tot andere, niet legale alternatieven wendt. 

Dat betekent echter niet, dat BREIN een onterechte, ongefundeerde of ondemocratische, juridische strijd voert. Hoewel natuurlijk uiterste terughoudendheid geboden is en gewaakt moet worden voor de ‘slippery slope’ is de claim dat het in deze specifieke zaak gaat om censuur en de bescherming van de vrijheid van meningsuiting wel een beetje overdreven. Bovendien moet niet worden vergeten dat accessproviders ook profiteren van het in stand houden van de onrechtmatige situatie: downloaders van entertainment zullen een grote bandbreedte en dus een prijzig internetabonnement nodig hebben. XS4ALL voegt zich om principiële redenen, maar zal zeker ook haar zakelijke belangen in het achterhoofd houden…

Einde van guerrilla tussen Big Entertainment en p2p-piraten in zicht?

Enter text...Er is geen gebrek aan media-aandacht voor het illegale karakter en, tegelijkertijd, de aantrekkingskracht van file-sharing. The Pirate Bay zit in juridisch zwaar water maar wordt elke dag nog steeds door miljoenen mensen gebruikt. In landen als Frankrijk en Groot Brittannië is wetgeving onderweg die het mogelijk maakt om de internetverbinding af te sluiten van notoire downloaders.

In de publieke opinie komt de entertainmentindustrie er vaak bekaaid af. We zien file-sharing netwerken als moderne Robin Hoods die van de kwaadaardige rijke bedrijven stelen en de buit beschikbaar stellen aan ons. Gratis. Rechthebbenden krijgen het verwijt dat ze innovatie tegenhouden en dat ze vasthouden aan gedateerde verdienmodellen.

Dit debat is uitgelopen op een guerrilla tussen Big Entertainment en de piraten. Hebben de piraten gelijk? Houden rechthebbenden innovatie tegen? Nee, dat doen ze niet. Ze zorgen echter wel voor de nodige vertraging. En dat doen we allemaal. Was u de eerste met een internetaansluiting? Maakte u, begin jaren negentig, indruk op uw collega’s met een mobiele telefoon? Heeft u al een elektrische auto? Ik ook niet. Innovaties hebben tijd nodig.

(...)